تركيب شيميايى : روغن - نشاسته - مواد اسين ، اسىژنين ، فلاوون ، اسكولين ، اسكولتين - ساپونين داراى دو نوع گلوكوساپونين به نامهاى اسكولين و فراكسين - قند ساپونين شامل گلوكوز و كسيلوز و گلوكورونيك‌اسيد خواص درمانى : نيم تا دو گرم از آن را بخوريد . قابض است و مجارى عروق سطحى را تنگ مىكند و به اين جهت براى كنترل واريس و انواعى از خونريزى به كار مىرود ، تب‌بر است و براى رفع تبهاى نوبه‌اى نافع مىباشد . تذكر : مضر احشا و اعضاى داخل شكم است و مصرف بيش از دو گرم از آن زيان‌آور است . روغن ميوهء بلوط هندى خواص درمانى : ماليدن آن بر موضع درد ، براى تسكين دردهاى عصبى و نقرس و رماتيسم مؤثر است . برگ بلوط هندى تركيب شيميايى : كوئرسيترين در آن وجود دارد . خواص درمانى : از عصارهء آن براى تسكين سرفه و نقرس و رماتيسم استفاده مىشود . پوست شاخه‌هاى جوان بلوط هندى خواص درمانى : 1 - پانزده تا سى گرم از آن را در يك ليتر آب بجوشانيد و در طول روز به مرور بنوشيد . تب‌بر و قابض است . 2 - پنجاه گرم از آن را در يك ليتر آب بجوشانيد و به عنوان شستشو استفاده كنيد . براى ضد عفونى كردن و رفع جراحتهاى غانغرايايى مؤثر است . عسل بلادر نام ديگر : روغن بلادر طرز تهيه : بين مغز و پوستهء خارجى ميوهء بلادر رطوبت غليظى وجود دارد كه آن را عسل بلادر يا روغن بلادر مىگويند . روش گرفتن آن به اين صورت است كه سر ميوه را بريده و فلزى شبيه قندگير را داغ كرده و با آن بلادر را فشار مىدهند تا ضمن فشار دادن گرم‌شده و مواد رقيق شود و از آن خارج گردد و هر دانه را جداگانه به اين طريق تكرار مىكنند . روش ديگر آن است كه دانه‌ها را روى تابهء آهنى مىچينند و دستهء هاون فلزى گرم كرده بر آن فشار مىدهند تا مواد آن خارج شود . و چون