مايعات آسانتر از بالا رفتن آنهاست ؟ يا حواست از كجا فهميد دواهائى كه براى درد پا مىدهى با سر و ساير اعضا كار ندارد ؟ يا اينكه چيزى كه براى گوش مفيد است براى چشم نفع ندارد درحالىكه خيلى بهم نزديك هستند ؟ و آنچه كه براى چشم مفيد است درد گوش را دوا نمىكند همين‌طور است هركدام از اعضاى بدن كه دواى مخصوص به خود دارند ؟ چگونه حواسها اين كارها را آزمايش كردند ؟ درحالىكه همه اعضاى بدن در داخل پوششها قرار گرفته‌اند ؟ و ما انسانها نمىتوانيم حركت آن دواها را در بدن به‌بينيم يا بو كنيم و يا بچشيم و يا بشنويم ؟ طبيب هندى گفت : رسيديد به همان جائى كه من مىخواستم بگويم بلى ما مىگوئيم آن حكيم كه اين دواها را دستور داد و مزاجها و اخلاطها را شناخت در اثر آزمايش و تجربه بود كه اگر كسى چيزى از اين‌ها مىخورد و مىميرد ، حكيم شكم او را باز مىكرد و در رگهاى او جستجو مىنمود و بمجارى آن دواها نگاه مىكرد تا مىرسيد بآنجاهائى كه دوا براى آنجا استعمال شده بود . من گفتم : آيا تو نمىدانى كه همه اين دواها اگر برگهاى خونى داخل شوند با خون مخلوط مىگردند آن‌وقت جزو خون مىشوند ؟ طبيب گفت بلى همينطور است . من گفتم : آيا تو نمىدانى اگر شخص روحش از بدنش خارج شود خون او سرد مىشود و منجمد مىگردد ؟ گفت بلى چنين است ، گفتم پس آن حكيم در رگها و خون چگونه مىتواند آن دوا را كه به مريض داده بود بشناسد ؟ آن‌وقت رنگ آن را از رنگ خون تشخيص دهد ؟ طبيب گفت : تو مرا به بن‌بست كشاندى تاكنون چنين گير نيفتاده بودم ، مطالبى گفتى كه نمىتوانم آنها را رد كنم . . . . تا آخر حديث