صفدر صانعى

441

نسخه شفا ( گل و گياه ) ( فارسى )

گشنيز تركيب شيميايى : ميوه گشنيز داراى 5 / 7 درصد آب ، 13 تا 20 درصد مواد چرب ( مركب از گليسيريدهاى اسيد اولئيك ) ، 16 تا 18 درصد مواد پروتئيك ، 38 درصد سلولز ، 13 درصد ، مواد غير ازته و 80 / 0 تا يك درصد اسانس است . خاكستر حاصل از آن 60 / 4 تا 75 / 4 درصد وزن كلى ميوه را تشكيل مىدهد . مقدار درصد اسانس آن منحصرا در انواع مرغوب ميوه‌ها ، به يك درصد ممكن است برسد . در بقيه انواع ، مقدار آن هميشه كم‌تر است . اسانس گشنيز از ميوه كامل گياه بر اثر تقطير با بخار آب حاصل مىشود . از گرد ميوه خيس خورده در آب نيم‌گرم نيز براى اين كار استفاده به عمل مىآيد . اسانس گشنيز مايعى بىرنگ يا به رنگ زرد روشن ، دكستروژير و داراى وزن مخصوص بين 870 / 0 و 885 / 0 است . بوى قوى و معطر دارد با اسيد سولفوريك به رنگ قرمز قهوه‌اى درمىآيد و در گرماى 20 درجه ، در 3 برابر حجم خود الكل 70 درجه حل مىشود و محلول صاف مىدهد . اسانس گشنيز داراى 70 تا 90 درصد لينالول راست يا كورياندرول « 1 » 5 درصد پنين راست ، ليمونين ، ترپينن ، ميرسن « 2 » ، فلاندرون و مقادير بسيار جزيى از ژرانيول ، بورنئول ، الدئيد دسيليك و اترهاى لينالينيك است . تركيب اسانس كه با ميوه تازه گياه تهيه شده باشد با اسانس ميوه خشك تفاوت دارد . انغوزه « 3 » تركيب شيميايى : نوع اشكى و مرغوب انغوزه داراى 62 درصد رزين ، 25 درصد صمغ ، 3 تا 7 درصد اسانس 28 / 1 درصد اسيد فروليك آزاد « 4 » و به مقدار بسيار جزيى از وانيلين « 5 » است . ماده رزينى انغوزه اگر با پتاس ذوب گردد ، رزورسين « 6 » مىدهد . اسانس انغوزه ، مايعى صاف ، بىرنگ يا به رنگ زرد روشن يا قهوه‌اى با بوى سير و نفرت‌انگيز است . وزن مخصوص آن در گرماى 15 درجه بين 915 / 0 و 938 / 0 مىباشد . بوى بد اسانس انغوزه مربوط به تركيبات سولفوره آن به فرمول‌هاى شناخته شده C 7 H 14 S 2 ، C 11 H 20 S 2 است . اين اسانس در مقابل هوا به سرعت

--> ( 1 ) - Coriamdaol ( 2 ) - Myrecine ( 3 ) - Ferula Assafoe Tida ( 4 ) - Ac . Ferulique ( 5 ) - Vanilline ( 6 ) - Resorcine