گل مينا « 1 » تركيب شيميايى : اندام‌هاى مختلف اين گياه داراى ساپونين‌هاى مختلف ، تانن ، اسيدهاى ماليك ، وينيك ، استيك و اكساليك ، مواد رزينى ، مومى ، لعاب فراوان مواد روغنى . اسانس ، يك ماده رنگى زرد ، قندهاى غير قابل تخمير ، اينولين و يك ماده تلخ غير گلوكزيدى مىباشد . بادنجان‌برى ، خروع‌برى تركيب شيميايى : مواد پروتئيدى به مقدار 7 / 36 درصد ، مواد چرب ، سازگار به مقدار 30 / 2 درصد ، اينولين ، اسانس ، نوعى گلوكزيد به نام گزانتو ، استرومارين و يك ماده رزينى به نام گزانتواسترون است دو ماده اخير در دانه گياه وجود دارد . بررسى دانشمندان در سال 1881 نيز وجود گلوكزيد مذكور را در اين گياه محقق داشته است . كاسنى « 2 » تركيب شيميايى : برگ كاسنى نيز داراى املاحى نظير سولفات‌ها و فسفات‌هاى سديم ، منيزيوم ، پتاسيم و نيترات سديم است . گلوكز تلخى بنام شيكورين « 3 » يا سيكورين « 4 » نيز در آن يافت مىشود . در كاسنى ، اينولين ، گلوكز ، لولز ، ساكارز ، موسيلاژ ، تانن ، انسامين ، پكتين ، لروين ، شكيورين يا آنتىبن « 5 » يافت مىشود . گل قاصد « 6 » تركيب شيميايى : ريشه اين گياه در فصول مختلف و برحسب زمانى كه از زمين خارج مىگردد ، تركيب شيميايى متفاوت دارد . مانند آنكه در تابستان ، مقدار شيرابه زيادتر از فصول ديگر است در حالى كه در پاييز ، اينولين آن افزايش مىيابد و حتى مقدارش به 25 درصد مىرسد . ضمنا اگر ريشه تازه يا خشك گياه مورد بررسى قرار گيرد تركيبات شيميايى آن ، تفاوت محسوس با يك‌ديگر نشان مىدهد . تلخى برگ گياه در بهار ولى تلخى ريشه آن در فاصله بين تير و مرداد حد اكثر مىگردد .

--> ( 1 ) - Bellis Prennia ( 2 ) - Cichorim Intybus ( 3 ) - Chiconine ( 4 ) - Cickonine ( 5 ) - Antybine ( 6 ) - Traxacium Officinal