صفدر صانعى
410
نسخه شفا ( گل و گياه ) ( فارسى )
ريشه اين گياه از نظر كلى داراى مادهاى به نام تراكزاسين « 1 » كولين ، يك ماده رزينى ، قندهاى مختلف و اسيدهاى چرب است ، ريشه گياه اگر در پائيز از زمين خارج گرديده و هواى آزاد خشك شود ، داراى موادى نظير موسيلاژ ، تانن ، و مقدار كمى اسانس نيز خواهد بود . طبق بررسىهاى L . reuter نوعى الكالوئيد به نام تاكزين « 2 » نيز در گياه يافت مىشود . برگ اين گياه داراى تراكزايسن ، اينوزيت ، موسيلاژ ، قندهاى مختلف و يك ماده رزينى است . در خاكستر گياه مقدار 9 / 38 درصد پتاس ( حد اكثر ) وجود دارد كه اثر مدرى گياه ، بدان بىارتباط نيست . شنگ تركيب شيميايى : ريشهاش داراى طعم لعابى و كمى تلخ است و از آن سابقا بهعنوان اشتهاآور ، خلطآور ، نرمكننده و التيامدهنده زخمها استفاده مىشده است . مصرف آن امروزه از نظر درمان بيمارىها ، تقريبا متروك گرديده است . بهطورى كه منحصرا از آن به صورت خام در سالاد استفاده به عمل مىآورند . گياه كامل به حالت سبز ، علوفه نسبتا خوبى براى حيوانات است . از آن در كوچك كردن و حل كردن تومورها به صورت ضماد استفاده شده و بسيار مؤثر مىباشد و التهابات و غدههاى داخلى را نيز خاموش مىكند . ( مؤلف ) دخان « 3 » تركيب شيميايى : وجود الكالوئيدهاى مختلف ، نخستينبار در سال 1838 توسط Procton در اين گياه محقق گرديد . بعدا يكى از دانشمندان به نام Lowis از اين گياه مادهاى به نام لوبهلين « 4 » ، به حالت مايع روغنى شكل ، با واكنش قليايى مشخص به دست آورد كه عارى از بو ولى داراى طعم تند ، تحريككننده و اثرى قىآور شديد بوده است اين ماده در سال 1921 توسط Lobelidine به دست آمد همين دانشمند در سال 1920 موفق گرديد وجود سه الكالوئيد جديد و قابل تبلور به نامهاى لوبهلانين ، لوبهلانيدين ، و ايزولوبهلانين را در گياه محقق دارد .
--> ( 1 ) - Taraxacine ( 2 ) - Taxine ( 3 ) - Hobeba Infata ( 4 ) - Lobeline