نبود ، در سال 545 ميلادى قرارداد متاركه جنگ برقرار گرديد . در دوران اين پادشاه آزادى تجارت بين ايران و بيزانس ، آزادى عيسويان در كيش خود برقرار گشت ، سرحدات ايران از شرق تا جيحون ( سرحد بين ايران و سرزمين خاقان ترك ) و از جنوب تا يمن بسط داده شد ، اما مجددا روابط ايران و روم تيره گرديد و ژوستينين ( يوستى نيانوس ( Justinianos ) از خسرو شكست خورد و تيسفون ( كه همان مدائن است كه سلوكيه قديم از مهمترين شهرهاى هفت‌گانه مداين بود ) پايتخت شاه ايران شد . مركز عيسويان ايران و جاثليق آنان شهرويه اردشير شد . خسرو يكى از شهرهاى مداين را به نام شهر انطاكيه جديد ( Veh Antiok khuseo ) يا شهر رومگان نام نهاد . علاوه بر عيسويان يهوديان هم كه در شهر ويه اردشير فراوان بودند ، در ديانت خود آزادى داشتند . يكى از مراكز يهود يا شهر يا محله ماحوزا ( از شهرهاى هفت‌گانه واقع در ساحل راست دجله ) كه مركز جامعه كليميان بابل بود و تجار كليمى آزادانه به تجارت مشغول بودند . ( از منابع مختلف ) . شكل 170 ) سكه خسرو انوشيروان ( ايران در زمان ساسانيان )