ايرانيان باستان به فرشته‌اى به نام سئوك ( Saoka ) معتقد بودند كه جهت صحت و خوشى و ترقى و پرورش گماشته گرديده بود كه مىتوان آن را فرشته صحت ناميد . اين فرشته به عقيدهء آنان در حفظ صحت و همچنين دور كردن بيمارى نقش مهمى داشته است . در مهر يشت فقره 108 و 110 و 114 آمده است : كه مهر جلال و شرف و صحت بدن بخشد . در آبان يشت ( فقره دوم ) درباره نطفه مردان و مشيمه زنان جهت زائيدن و شير دادن به زنان حامله مطالبى آمده است . در گوش يشت فقره دهم درباره دور كردن گرسنگى و تشنگى و ضعف و پيرى و مرگ جهت مخلوقات مزدا صحبت مىدارد . در فقره دوم از همين يشت درباره خوش اندامى و درمان‌بخشى مردان پاك‌پيشه سالم و اقامتگاه مهيا براى آنان سخن رفته است . از آن گذشته موضوع مقاومت بر ضد پريها و جادوها و شكست دادن و چيرگى بر آنها ، در تير يشت ( فقره 53 ) و اردىبهشت يشت ( فقره 16 ) ديده مىشود . در اردىبهشت يشت فقره پنجم پيروزمندترين كلام خدائى را درمان‌بخش دانسته و متذكر گرديده كه ائيريامن جاودان و پريها را براندازد ( فقره پنجم اردىبهشت يشت ) . در ارديبهشت يشت آمده است كه دستور به گريختن تب و اژدهانژاد و افترازن و آشوب و غوغا و مرد بدچشم داده شده است . به همين نحو هزار بار ده هزار بار از ديوها بكشد ، چنين فردى ناخوشيها و مرگ و ديو را و اژدهانژادان و گرگ‌نژادان و تب و دروغ و زن جهى ( فاحشه ) و زن بدعمل ( كخوارذ ) را براندازد . و در ميان ناخوشيها آنها كه ناخوشتر و در ميان تب‌ها آنچه بيشتر تب و در ميان بدچشم آنكه بدزننده است ستيز خواهد كرد