" طبق گفته هرودت " بهترين صفت را ، پس از رشادت ، پارسى در اين مىداند كه پسران زياد به دنيا آرد و به اشخاصى كه بيش از سايرين زاد و ولد كرده‌اند شاه همه ساله هديه مىفرستد " . ( از كتاب ايران باستان مرحوم حسن پيرنيا مشير الدوله ) . اكنون درباره زناشوئى و ازدياد نفوس و تاكيداتى كه دراين‌باره در سنت زرتشى آمده است چند كلمه متذكر مىگرديم : زناشوئى و ازدياد نفوس كه ثمره آن در حقيقت مبارزه با فحشاء است در آئين ايرانيان قديم يكى از مقدس‌ترين كارها يا باصطلاح خود آنها از اعمال پاك و مقدس پارسائى بوده و نتيجه آن بود كه مردان و زنان پارسا زيادتر شوند ، از آن گذشته به دختران و پسران توصيه گرديده است كه در زناشوئى با يكديگر يكدل و يك زبان باشد . در قطعات سوم و پنجم گاتها در اين باب آمده كه خلاصه آنها چنين است : " اى دختر زرتشت من با منش پاك و راستى از براى تو جاماسب را برگزيده‌ام اكنون اگر ميل دارى با فكر پاك مقدس‌ترين اعمال پارسائى را بجاى بياور " . " اى دختران شوهركننده و اى دامادان شماها كه مقدس‌ترين كارهاى پارسائى را بجا مىآوريد ، اكنون آگاهتان سازم ، اندرزم را بخاطر بسپاريد ، و در زندگى كوشا باشيد كه در پندار و گفتار و كردار نيك بر ديگرى پيشى جوئيد و زندگى خود را شاد و خرم سازيد " . اختيار همسر در آئين زرتشى با پسر و دختر بود . و سن بلوغ را پانزده مىدانستند و هرچه خون همسران مسافت زيادترى داشته باشد باعث صحت اولاد خواهد بود ، به شرط آنكه از خون قومى ديگر نباشد ، يعنى ازدواج ايرانى با ايرانى و آن هم از هم مذهب خود بايد انجام گيرد تا خونها آلوده نگردد و در عقايد اختلاف حاصل ننمايند ،