محمود نجم آبادى
179
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
( يعنى غير زرتشتى ) نسبت دهد ، 2 ) اگر كسى به سگ پاسبان گله يا محله استخوان غير قابل جويدن يا خوراك داغ بدهد كه آن خوراك دهان سگ را سوزانده و زخمى نمايد ، 3 ) اگر كسى سگ حامله را بزند يا براند يا او را بترساند و در نتيجه آن سگ در گودال يا چاه يا دره يا چشمه آب جارى افتد و زخمى شود ، 4 ) مردى كه در زنى نشان حيض ديده نطفه خود را در وى بريزد ، 5 ) مردى كه در زن حاملهاى كه شير به پستانش آمده يا نيامده باشد اما حمل بسته شده باشد نطفه خود را بريزد و زن مجروح گردد . پس از اين فقره تعدادى احكام در فقرات ديگر درباره نزديكى با دختر باكره آمده است و مجازاتهاى شديدى براى فردى كه با دخترى عمل منافى عفت نمايد قائل شده است . خلاصه آن احكام چنين است : " اگر مردى با دختر باكرهاى نزديكى كند و دختر حامله گردد خواه آن دختر تحت كفالت ولى خود باشد يا نباشد ، خواه نامزد شده باشد يا نشده باشد ، آن دختر نبايد از خانه بيرون رود و خلاف احكام حيض چيزى را مس كند يا نگاه به آب و درخت كند و در غير اين صورت گناهكار است . همچنين دختر حق ندارد رحم خود را دشتان كند و پنهانى آب و دارو بخورد ( يعنى خود را به قاعدگى افكند و بچه بيندازد ) گناهش به پدر و مادر ( بزرگان خانواده ) سرايت مىنمايد . مردى كه با دخترى نزديكى نموده و دختر حامله شده است و بچه آورده مخارج فرزند و مادر به عهده مرد است . اگر مرد غذاى نامناسب براى بچه آورد گناهش بر مرد زانى است . اگر دخترى حامله در محل پنهانى بزايد مخارج زندگى و نطفهاش تا وقتى كه طفل بزرگ شود با پدر