محمود نجم آبادى
164
تاريخ طب در ايران ( فارسى )
توليد و در انظار افراد را بسيار ناهنجار مىنموده است ، از خيلى قديم بيماران مبتلى به اين بيماريها مورد نفرت عامه بودهاند . در اغلب كتب مذهبى از اين بيمارى و بيماران مبتلى بدان به بدى ياد شده و به نظر بد بدانها مىنگريستند ، چنان كه در فصول قبل شمهاى از آن بيان گرديد . در ونديداد باب چهارم فقره بيست و نهم آنجا كه اهورامزدا به جمشيد دستور مىدهد كه در غار اشخاص بدشكل و بدهيكل را نبرد ، امر مىنمايد كسى كه بدنش پر از پيس باشد همچنين اشخاصى كه علامات ديگرى كه اهريمن در آنها نهاده با خود بدانجا نبرد . ح ) آماس و ورم - درباره اين دو عارضه در كتب ايران باستان به نام باد سفيد و باد سرخ و باد كبود نام برده شده است و به نظر مىرسد اين عوارض آماسهاى كليوى ( Nephrites ) و ( Erysipele ) و ( Oedeme ) باشند . خ ) گنديدگى و كثافت - در اوستا اين دو لفظ ضمن بسيارى از بيماريها آمده ، بدين معنى كه در فقره ششم و نهم باب بيستم ونديداد از آن چنين ذكر گرديده است : فقره ششم " . . . براى مقابله با نظر بد و گنديدگى و كثافت كه اهريمن در تن مردم آورد " . فقره نهم " . . . و گنديدگى و كثافت كه اهريمن در تن مردم آورد مقابله مىكنم " ، در حقيقت بايد از نظر طبى اولى را ( Putrefaction ) و دومى را ناپاكى يعنى ( Salete ) دانست . د ) بيماريهاى پليد - در اوستا نامى از بيماريهاى پليد برده كه بزشتى و بدى از آن صحبت شده است . در فقرات ششم و هفتم و نهم باب بيستم ونديداد از بيماريهاى پليد اسم برده شده است ، كه بيشتر به نظر جذام يا پيس باشد يا آنكه با احتياط