براى مزيد اطلاع اضافه مىنمائيم كه بيشتر قسمت از باب هشتم ونديداد درباره دفن اموات و رسوم و سنن آن مىباشد ، كه مختصرى از آن را در بالا متذكر گرديديم . در زمينه خوراك و خوردنيها ايرانيان باستان را عاداتى بوده كه ذيلا نگاشته مىشود : " آنان گوشتهاى گاو و گوسفند و شتر و گورخر و آهو و اسب و همچنين گوشت حيوانات شكارى و شير گاو و گوشت الاغ را مصرف مىنمودند و از خوردن گوشتهاى خزندگان و ذو حياتين و حيوانات گوشتخوار پرهيز و از خوردن گوشت خوك و سك و انسان اجتناب مىورزيدند " . مطالب بالا قسمتى است كه از خلال صحائف كتب قديمه ايران باستان مستفاد مىگردد ، اما در برخى از كتب و رسائل آمده است ، كه زرتشت نيز به‌مانند برهمانيها اكل گوشت را غدغن نموده و اين مطلب از مفاد ( شكل 101 ) تصوير داريوش در تخت جمشيد بعضى از قسمتهاى گاتها مستفاد مىگردد ، بدين‌ترتيب : " در گاتها نفرين براى آنان آمده است كه گاو را با فرياد شادمانى قربانى مىنمايند " ، منتهى آنچه در عمل بوده آنكه ايرانيان قديم گوشت مصرف مىنمودند و در تهيه آن كمال دقت و مراقبت را مرعى مىداشتند . اما درباره مردمانى كه لاشه آدمى يا مردار حيوانات را بخورند در حكم و آئين زرتشت آمده است ، كه آنان ناپاك هستند و هيچ‌گاه پاك نمىشوند ( ونديداد باب هفتم فقرات بيست و سوم و بيست و چهارم ) . در فقره بيست و سوم و بيست و چهارم باب هشتم ونديداد زرتشت از اهورامزدا