سئوال مىنمايد شخصى كه انسان مرده يا يك مردار را بخورد دوباره پاك مىشود يا نه ؟ اهورامزدا در پاسخ مىگويد : " ايشان ناپاك هستند و هيچ‌گاه پاك نمىشوند چراكه به شكم و دل خود زيان رسانند و سفيدى چشمشان بزرگ مىشود ، بر ناخن آنان دوء نجس حمله‌كننده به ميت حمله كند ، پس از آن تا ابد ايشان نجس خواهند ماند " . از آن گذشته سوء تغذيه و بدغذائى در آئين ايرانيان باستان مكروه و ناپسند آمده ، حتى بد غذا دادن به سك و بدخوراكى آنها بسيار مذموم بوده است . در ونديداد باب سيزدهم فقرات بيستم الى بيست و هشتم احكام و مكافات افرادى است كه به سگ پاسبان گله و محله و بىصاحب و توله‌سگ غذاى بد بدهند و يا آنها را بىخوراك گذارند كه مكافات آنها به ترتيب 400 و 180 و 140 و 100 ضربه تازيانه مىباشد . درباره خوردن گوشت در ونديداد آمده است ، آنان كه با گوشت تغذيه مىنمايند و شكم خود را بدان پر مىنمايند ، بر كسانى كه چنين نمىكنند برترى و رجحان دارند و همچنين در ميان ايرانيان باستان رسم چنان بوده كه در ماه چهار روز كشتار مىنمودند . " طبق گفته هردوت پارسيان شراب را بسيار دوست مىداشتند " . " گزنوفون گفته است : كه غذاى روزانه جوانان ، بعد از ورزش نان و نان و شيرينى و بولاق اوتى و نمك و عسلى است ، كه مىپزند و يا مىجوشانند و مشروب آنها عموما آب است " . باز گزنفون گفته است " . . . سابقا برحسب قانونى ديگر مىبايست روزى فقط يك دفعه غذا صرف كنند ، تا باقىمانده روز را به كار و ورزش بپردازند ، حالا هم يك بار غذا صرف مىكنند ، ولى با اشخاصى كه زودتر از همه غذا مىخورند ، سر سفره مىنشينند و با اشخاصى كه ديرتر از همه مىخوابند از سر سفره برمىخيزند . سابقا امر كرده بودند كه كسى ظرف شب را به سر سفره نياورد ، زيرا عقيده داشتند كه زياد آشاميدن به بدن و روح زيان مىرساند ، حالا هم آوردن ظرف شب به سر سفره ممنوع است ، ولى بقدرى مىآشامند ، كه به جاى اينكه ظرف را نزد آنان آرند ، آنها را به طرف ظرف مىبرند ، زيرا نمىتوانند به پا بايستند . سابقا قاعده چنين بود كه در موقع حركت چيزى نخورند و نياشامند و در ملأ عام كارى ، كه خوردن و آشاميدن است نكنند ، حالا هم اين قاعده محفوظ است . . . " .