پوشش بدن حيوانات و پاهاى آنها « اى مفضل ! ببين كه چگونه خداوند از روى لطف و مهربانىاش بدن حيوانات را با مو ، پشم و كرك پوشانده تا از سرما و بسيارى از آفات جلوگيرى نمايد . همچنين خداوند براى آنها سم قرار داده تا بر روى ناهموارىهاى روى زمين اذيت نشوند و چون اين حيوانات دست و انگشتى براى بافتن و دوختن لباس ندارند ، پس خداوند بدن آنها را پوشانده و هيچ‌گاه احتياج به تعويض و تبديل آن ندارند و تا زنده هستند ، پوشش آنها همين است . اما انسان ، عقل و دست براى كار كردن دارد ، پس لباس مىبافد ، مىدوزد و هر زمان كه احتياج به تعويض آن داشت ، به راحتى اين كار را انجام مىدهد . اين جريان از چند جهت به صلاح اوست از جمله : با دوخت لباس ، انسان به كارى مشغول مىشود و از كارهاى بيهوده و بىنياز دور مىماند . همچنين هرگاه بخواهد ، لباسش را عوض و يا تبديل مىكند . و با پوشيدن لباس‌هاى متنوع و رنگارنگ ، از اين كار لذت مىبرد . همچنين با بهره‌گيرى از اين توليد ، به ساخت كفش و جوراب مىپردازد ، تا پاهايش را سالم نگه دارد و نيز به اين وسيله ، اشتغال براى عده‌اى ايجاد مىشود و از اين راه ، رزق و روزى خود را به دست مىآورد . پس مو ، پشم و كرك به منزلهء پوشاك حيوانات و سم‌ها نيز به منزلهء كفش آنها هستند . » پنهان شدن حيوانات در هنگام احساس مرگ « اى مفضل ! در اين مورد عجيب در حيوانات تفكّر كن كه هرگاه حيوانات ، مرگ خود را احساس كنند ، خود را پنهان مىكنند ، همچون انسان‌ها كه هرگاه كسى مىميرد ، او را دفن مىكنند و اگر اين‌طور نبود ، اجساد اين همه حيواناتى كه تا به حال مرده‌اند ، كجا هستند ؟ تعداد آنها