سيد محمد كاظم القزويني ( مترجم : لطيف راشدى / سعيد راشدى )

228

طب جامع امام صادق ( ع ) ( فارسى )

در دهان جوجه خود مىگذارند و اين جريان تا هنگامى است كه جوجه‌ها بتوانند مستقلانه زندگى كنند . و از تدبير و حكمت الهى مىبينى كه به كبوتر ، جوجه‌هاى زيادى همچون جوجه‌هاى مرغ داده نمىشود ، تا مادر آنها بتواند ، آنان را بزرگ كنند . » پاهاى حيوانات و چگونگى حركت آنها « اى مفضل ! پاهاى حيوانات را ببين كه چگونه جفت جفت ، براى راه رفتن آفريده شده‌اند . اگر پاها فرد بود ، مناسب نبود ، چون هركس كه راه مىرود ، هرگاه قدمى برمىدارد ، به پاى ديگرش تكيه مىكند ، مانند حيوانى كه چهار پا دارد ، هنگام راه رفتن ، دو پايش را برمىدارد و بر دوپاى ديگرش تكيه مىكند و اين حركت به صورت متوالى ادامه دارد و اين‌گونه نيست كه دو پاى جلويىاش را بردارد و به دو پاى عقب تكيه كند ، چون در اين حالت نمىتواند بايستد ، همانند تختى كه اگر دو پايه آن را بردارند ، نمىتواند بايستد . پس به صورت عكس راه مىرود ، يعنى دست راست را با پاى چپ و دست چپ را با پاى راست برمىدارد تا تعادلش حفظ شود . » فرمانبردارى حيوانات در مقابل انسان‌ها « اى مفضل ! آيا الاغ را نمىبينى كه چگونه براى انسان كار مىكند و فرمانبردار است ، درحالىكه اسب را در راحتى مىبيند ؟ آيا نمىبينى كه شترى كه قدرت چند مرد را دارد ، چگونه در برابر كودكى خردسال فرمانبردار است ؟ ! آيا گاو نر قوى را نمىبينى كه چگونه در مقابل صاحبش فرمانبردار است تا شخم بزند ؟ ! آيا اسب نجيب را نمىبينى كه چگونه در ميدان نبرد ، خود را به شمشير و نيزه مىزند تا جنگاورى نمايد ؟ آيا نمىبينى كه يك نفر ، گله گوسفندى را مىچرخاند ؟ اگر گوسفندان ، هر كدام براى خود ، به سويى مىرفتند ، آن موقع چه مىشد ؟ آيا تمام حيوانات