دانش دينى ، با دلايل و شواهدى كه در ميان خلقت نهفته شده ، معرفت و شناخت پروردگار و شناخت واجباتى چون نيكى به والدين و اداى امانت ، مساوات و برادرى و چيزهايى شبيه به آن را به او عطا كرد . اين موارد باعث مىشوند كه انسان مخالف يا موافق در طبع و فطرت خود ، خداوند را بشناسد و در فطرتشان به او اعتراف كنند و همچنين علمى كه به صلاح دنياى انسان باشد : زراعت ، غرس ، استخراج زمين ، به دست آوردن غنيمت‌ها و نعمت‌ها ، استخراج آب‌ها ، شناخت داروها ، كه ناراحتىها و امراض را شفا مىدهند ، معادنى كه انواع جواهرات از آنها استخراج مىگردد ، سوار شدن بر كشتىها ، رفتن به عمق دريا ، به كارگيرى و استفاده از حيله‌ها و براى صيد وحوش و پرندگان و ماهىها ، دخل و تصرف در منابع و تجارت‌ها و مكاسب و غيره و ذلك ( كه شرح آنها طولانى مىشود و تعداد آنها زياد مىگردد ) آنچه كه در اين دنيا صلاح است ، علمى به انسان داده شده كه دين و دنيايش را با آن بسازد و از آن چيزى كه شأن او نيست و طاقت فراگيرى آن را ندارد ، منع شده است . مثل علم غيب و بعضى ديگر علوم كه در آسمان ، زيرزمين و در عمق درياها و گوشه و كنار عالم و آنچه در قلب‌ها و در ارحام و چيزهايى شبيه به اين‌ها ، از علم خداوند كه پرده بر آنها نهاده شده است . پس به علمى كه به انسان داده شده ، نگاه كن كه براى تمام احتياجات دينى و دنيايى او است . و بر غير آنها پرده كشيده شده ، تا اندازهء نقص خود را بداند و بشناسد كه بين اين دو تا ، كدام يك به صلاح اوست . علّت ندانستن عمر انسان « اى مفضّل ! چرا انسان در طول مدت زندگى خود ، از اندازه و طول عمرش آگاهى ندارد ، كه اگر از اندازه و طول عمر خود باخبر بود و عمرش كوتاه بود ، لذتى از زندگى نمىبرد ، چون وقتى كه انسان بداند كه عمرش كوتاه است ، تا مرگ فرا برسد ، مال خود را يا به طور كلّى يا مقدارى از آن را از بين مىبرد و هركس كه دارايى دنيايى او كم باشد ، انسان‌ها از او دورى مىكنند و او در فقر به سر مىبرد و همچنين كسى كه از زمان پايان