510 : مردى به امام صادق عليه السّلام شكايت كرد و گفت : « من فرزندى دارم كه گاهى اوقات فك پايينش به شدّت درد مىكند و به خاطر شدّت دردش از او قطع اميد كردم ، اگر صلاح مىبينى بر درگاه خدا دعا كن و براى او عافيت بخواه » . پس امام عليه السّلام دعا كرد و سپس فرمود : « هفت مرتبه ، سورهء حمد را با زعفران و مشك بنويس ، سپس با آب بشوى و تا يك ماه بايد از اين آب بخورد تا از دردش شفا يابد . » آن مرد گفت : « يك شب اين كار را انجام داديم و دردش احساس نشد ، او راحت شد و ما هم راحت شديم . » « 1 » 511 : مردى نزد امام صادق عليه السّلام آمد كه دچار فتنه و فساد شده و فريفته شده بود ( قرض داشت ) ايشان فرمود : « اين دعا را هنگامى كه به بستر رفتى ، بخوان : « بسم اللّه و باللّه آمنت باللّه و كفرت بالطّاغوت اللّهمّ احفظنى فى منامى و يقظتى اعوذ بعزّه اللّه و جلاله ممّا اجد و احذر . » آن مرد گفت : « اين كار را انجام دادم و به خواست خداوند خوب شدم . » در حديث ديگرى آمده است كه : « هركس دچار قرض يا فتنه شده در شب جمعه ، خودش را به وسيلهء اين تعويذ مفيد و شفا دهنده . . ادامه‌اش همانند حديث قبلى است و در نهايت مىفرمايد : اين بيمارى هرگز به او باز نمىگردد و همين كار را موقع مسحور شدن بعد از استغفار و نماز شب انجام دهد . » « 2 » 512 : از امام صادق عليه السّلام پرسيده شد : « آيا جنيان به انسان گزندى مىرسانند ؟ » . ( تسخير مىكنند ) فرمود : « هركس شب و روز اين كلمات را بگويد ، آنها نمىتوانند به او ضررى برسانند و انسان بر آنها غلبه مىكند . »

--> ( 1 ) . بحار ، ج 95 ، ص 148 . ( 2 ) . طب الائمه ، ص 107 .