در امراض امعاء از اقسام قولنج قولنج التوائى است يعنى پيچيدن روده و كرة افتادن در آن روده و سبب اين التواء و تعقّدى است كه واقع مىشود در روده و علامت اين اين است كه حادث شود دفعة به عقب جستن و يا حركت مشقت‌دار و يا بعد از برداشتن بار سنگين و درد بسيارى كه لازم است عضو را و انتقالى ندارد و علاجش اين است بمالند شكم و روده مريض بماليدن خفيف و تكان دهند تكان دادن مختلف و گاهى بكشند هر دو پاى عليل را و گاهى هر دو دست و هر دو پاى عليل را بكشند گاهى هر دو را به طرف قدام و گاهى به طرف خلف و گاهى بهر دو دست دار كشند عليل را و اگر به اين اعمال حاجت روا نشد بخورانند بعليل از جيوه شسته شده غير مقتول در فرق بين قولنج و حصاة كلية اما قولنج پس در آن قولنج است درد و نفخ و احتباس ثفل و قى و سقوط شهوة و تقدم خوردن اشياء قابضه ثقيله و اما در حصاة كليه پس در آن حبس بول است نه غايت و در اين نيست اعراض قولنج گرچه بعضى اوقات مقارن با اين اسباب براى صاحبان حصاة ظاهر مىگردد ولى شديد نيست مانند قولنج و درد قولنج به تمام شكم مىرسد بخلاف درد كليه كه در ناحيه كلية وجود دارد و بول رملى و خلطى در حصاة كلية قبل از ظهور درد مىباشد بخلاف قولنج كه بارهل است بول در كرم روده است