در غانقراياى رية است همه روزه مداومت نمايند به خوردن آن و مشرّحين و محققين جديده گفته‌اند مبتلايان بخمر و يا مبتلايان بديابيطس قندى كه دولاب باشد بيشتر بذات الرية غانقرايائى مبتلا مىشوند در علامات غانقراياى رية است علامات مخصوصة غانقراياى رية چهار است اوّل نفث يعنى آنچه از دهن بسرفه خارج مىشود بدبو است و بدبوئى آن به اندازه است كه فزاى اطاق را بدبو نموده دوّم سرفه و پس از لحظه خارج مىشود موادّى كه مىزند بسياهى و سبزى و سرخى و پوست‌هاى پرده شكل ظاهر مىگردد در آن مواد و نفث سيّم علامت طبيعيّة كه سرفه متواتر باشد چهارم سقوط قوّة و چون گوش گذارند بالاى رية خرخره و صفيرها از آن ريه مسموع مىشود و اين مرض قابل علاج نيست و در علاج آن گفته‌اند بايد حفظ بينه نمود و از عصاره كنه‌كنه ده الى بيست نخود بدهند به مريض و از تنتور نعناع و تنتور بادرنجبويه چند قطره بدهند و دفع عفونة كنند باستعمال يك مثقال و نيم كلرور رشو داخل دويست مثقال نقوع پوست كنه‌كنه كنند با كمى آب بنوشند و از پرمنگنات دو پتاس دو نخود و نيم داخل آب كرده به اطراف جامه مريض بپاشند براى رفع تعفّن و نيز از كلرور رشو پانزده نخود داخل با پنج نخود ترياك نموده حبها كنند به قدر فلفل سياه شبانه روزى دو الى پنج حب بدهند به مريض بخورد و اين حقير در اين مدّت سى سال كه مشغول طبابت هستيم يك نفر را ديدم كه مبتلا به اين مرض بود