سوخت‌وساز بدن مىباشد و درنتيجه قاعدتا ، بايد بر اثر مصرف آن گلبول‌هاى قرمز و هموگلوبين زيادتر شده و بدن تقويت شود . آيا اشكالى دارد كه در دانشكده پزشكى ايران ، مؤسسات پژوهشى براى تحقق بخشيدن به اين امور و اثبات خواص درمان‌بخش انواع ميوه‌ها ، سبزىها و ساير محصولات طبيعى به وجود آيد ؟ و آيا اگر واقعا ثابت شود كه اين فرآورده‌هاى طبيعى داراى خواص شگرف درمانى هستند از مصرف بىاندازه زياد تعدادى داروهاى اختصاصى كه داراى خواص مشابه با آن‌ها هستند ، جلوگيرى نخواهد شد ؟ خدا مىداند كه اگر چنين عملى انجام شود - كه انجام آن هم به سهولت امكان‌پذير است و فقط مدتى توجه و علاقه و همت مىخواهد - تا چه اندازه از خروج ارز از كشور براى وارد كردن تعدادى داروهايى كه مال و جان بيماران را به يغما مىبرد ، جلوگيرى خواهد كرد . آرى ، از اين آياها و از اين سؤال‌ها زياد هست كه بىجواب خواهد ماند ، زيرا گردانندگان دانشكده پزشكى يا از روى غرور و عناد و تعصب بىجا ، يا به‌علت اينكه كوچك‌ترين اعتنايى به سرنوشت حياتى مردم ندارند ، در برابر هيچ مقامى خود را مسئول نمىدانند و اگر هم رسما يا به‌طور خصوصى از آن‌ها سؤال شود كه چرا چنين آزمايش‌هايى را كه تأثير مسلّم در درمان بيمارىها دارد و از وظايف حتمى و قطعى دانشكده‌هاى پزشكى است به‌عمل نمىآوريد ، جواب خواهند داد كه برنامه‌هاى تحصيلى ما طبق آخرين و تازه‌ترين برنامه‌هاى مترقىترين دانشكده‌هاى پزشكى دنيا تنظيم شده است و در آن‌ها چنين چيزهايى وجود ندارد ؛ غافل از اينكه همين جواب كه نشانهء تقليد و تبعيت صرف از برنامه‌هاى ديگران است ، دليل عقب‌ماندگى كامل ما از قافله تمدن جهان است ، و لو اينكه وسعت تشكيلات ظاهرى به پهناى فلك برسد . علت حقيقى اين امر جز اين نيست كه مدت صد سال است ما را همواره به پيروى و شاگردى مكتب دنياى متمدن مغرب‌زمين ، بدون اظهارنظر ، بحث و انتقاد عادت داده‌اند ، به اين جهت هر قدر هم فرهنگ و دانشگاه ما پيش برود و تشكيلات علمى ما وسعت يابد ، باز خود را شاگرد دانشمندان دنياى مغرب‌زمين دانسته ، از تقليد و تبعيت كوركورانه