فصل هفتم بابونه بابونه گياهى است داراى چند نوع مختلف . يك نوع آنكه همه جا معمول و معروف است ، به زبان فرانسه و انگليسى كاموميل ، به زبان آلمانى كاميل ، به زبان عربى آن را بابونج گويند و در ايران به نام بابونه شيرازى معروف مىباشد . گياهى است طبّى كه در تمام خاك اروپا ، مخصوصا فرانسه ، انگلستان ، آلمان ، مجارستان ، ايتاليا ، اسپانيا و هم‌چنين در ساير قاره‌ها به‌طور خودرو مىرويد و به علت خواص شفابخش و آثار شگرفى كه در درمان بيمارىها از آن گرفته‌اند ، فوق‌العاده ، مورد توجه اروپاييان قرار گرفته است و همه‌ساله باغ‌ها و مزارع وسيعى را براى كشت آن اختصاص مىدهند . ملل اروپا از عارف و عامى ، زن و مرد ، پير و جوان ، پزشك و غير پزشك به آن معتقدند و در تمام كافه‌رستوران‌ها و كليهء خانه‌ها آن را مانند چاى دم‌كرده مىنوشند و كسانى كه به كشورهاى اروپايى مسافرت كرده‌اند ، ديده‌اند كه در كافه‌رستوران‌هاى آنجا ؛ مثلا ، در پاريس همان‌طور كه چاى يا قهوه يا شير كاكائو سفارش داده مىشود ، اگر بابونه بخواهند و بگويند ، يك بابونه ( كاموميل ) فورا ، يك فنجان دم‌كردهء بابونه براى او مىآورند . شكى نيست كه اين توجه و استقبال عمومى از گل بابونه بدون علت و جهت نيست .