علاوه بر ژرژ باربارن ، دانشمندان ديگرى نيز در اين‌باره به مطالعه و تحقيق پرداخته و مردم را به ضررهاى استريليزه كردن ميوه‌ها ، سبزىها و غذاها آشنا ساختند . از جمله ما دام دوسن ژنه ، متخصص علم غذاشناسى مىگويد : « اگر به چيزهاى وحشت‌آور و ترسناكى كه كلمه استريليزه در بر دارد خوب فكر كنيم به زودى پى خواهيم برد كه يك غذاى استريليزه ، چيزى است مثل يك زمين غير حاصل‌خيز كه هيچ‌چيز زنده‌اى براى ادامهء حيات و زندگى در آن نمىرويد . غذاى استريليزه غذا نيست بلكه چيزى است كه ظاهر يك غذا را دارد بدون اينكه از خاصيت و تأثير غذا ، چيزى در آن موجود باشد » . خلاصه اينكه دانشمندان از زمان پاستور تاكنون مىكوشند كه به مردم حالى كنند ميكروب‌ها و ويروس‌ها همه جا ، روى غذاها ، در آب ، در هوا و روى پوست بدن و داخل دهان و حلق و بينى موجودند و معمولا هم ضررى ندارند . مثلا ميليون‌ها ميكروب مختلف در دهان و حلق و مخاطهاى اشخاص وجود دارد بدون اينكه ايجاد بيمارى كنند و گو اينكه از بين بردن آن‌ها ، عملا ، محال است ولى اگر فرضا بتوانيم آن‌ها را از بين ببريم ، تازه ضرر اين كار بيش از نفع آن است ولى با اين همه ، مردم هنوز هم گوش نمىدهند و همان ترس و وحشت اوليه موجود است . گويا اين واهمه و ترس از ميكروب ، جزء غرايز طبيعى افراد بشر شده است ، زيرا آثار آن را امروزه ، همه جا مىتوان ديد چنان‌كه در آگهىهاى تجارتى براى جلب نظر بيش‌تر مشترى ، مثلا مىنويسند : آدامس ويتامينه كه با دست ساخته نمىشود و يا مشروبات گازدار نوشيدنى كه بدون دخالت دست پر مىشود . البته نياز به توضيح نيست كه در تهيه مواد غذايى يا هر امر ديگرى بايد نظافت را رعايت كرد و مثلا ميوه يا سبزى را نبايد روى زمين كثيف گذاشت و موقع خوردن آن‌ها نبايد دست كثيف و آلوده باشد . تميزى و نظافت در كليهء اديان و مذاهب توصيه شده و يكى از شرايط ايمان قرار داده شده است اما نه