چندى نگذشت كه اين احتياطها در بهداشت غذايى نتايج اسف‌انگيزى به وجود آورد . كودكان ضعيف و لاغر شدند ، رشد آن‌ها متوقف شد ، بسيارى از آن‌ها كم‌خونى مخصوصى پيدا كردند . خلاصه اينكه سلامت مردم ، سخت مختل شد و دانشمندان به فكر چاره افتادند . يكى از دانشمندان به نام ژرژ بار بارن كتابى با عنوان ترس : بيمارى شماره يك منتشر كرد و در آن كتاب ، ترس و وحشت بىجهت مردم را از ميكروب‌ها ، سخت مورد انتقاد قرار داد و تذكر داد كه اين كار جز ضرر نتيجه‌اى ندارد ، زيرا جوشاندن زياد و استرليزه كردن غذاها ، اولا مقدارى از مواد حياتى و ويتامين‌هاى آن‌ها را از بين مىبرد و به اين جهت رشد اعضا و كار و فعاليت آن‌ها متوقف مىماند ، ثانيا همان‌طور كه ميكروب‌هاى مضر وجود دارد ، ميكروب‌هاى مفيد هم موجود است كه مقدارى از هضم غذاها و كارهاى لازم بدن به عهده آن‌ها است ، با استرليزه كردن سبزىها و ميوه‌ها ميكروب‌هاى مفيد نيز همراه با ميكروب‌هاى مضر از بين مىروند و به اصطلاح تر و خشك با هم مىسوزند و خود پاستور نيز كه معلم اول ميكروب‌شناسى بود و ميكروب‌ها را كشف كرد و وسيلهء نابود كردن آن‌ها را نيز ياد داد هرگز توصيه نكرده بود كه غذاها را استريليزه كنند زيرا طى آزمايش‌هايى كه آن استاد ، در آزمايشگاه ، روى حيوانات كرد ؛ نشان داد كه استرليزه كردن غذاها رشد بدن را متوقف و كار اعضا را فلج و سلامتى را مختل و حيوان را ضعيف و لاغر مىكند . حيواناتى كه زير نظر پاستور با غذاهاى استريليزه شده تغذيه مىكردند ، پس از چندى ، نزديك بود بميرند . پاستور رژيم آن‌ها را عوض كرد و مقدارى اغذيه تازه و خام به آن حيوانات خورانيد ، ضعف و لاغرى و كسالت آن‌ها بر طرف شد و مجددا ، سلامت خود را بازيافتند . بيش‌تر تأكيد پاستور ، براى ضد عفونى كردن آلات و ادوات جراحى ، دست و محيط بود نه غذاها .