در نيم قرن پيش كه تعداد داروها خيلى زياد نبود ، سمّيت و عوارض آن‌ها نيز چندان جلب نظر نمىكرد ولى از سى سال پيش به اين طرف ، سروصداها و شكايات زيادى باعث شده است كه مرتبا ، هر چند وقت يك‌بار ، كنفرانس‌ها و سمپوزيوم‌هاى بين‌المللى در اين‌باره تشكيل شود كه يكى از مهم‌ترين آن‌ها انعقاد كنفرانس عظيمى در استكهلم ، پايتخت سوئد ، مركب از 250 تن از پزشكان معروف اروپا ، عضو مجمع اروپايى مطالعه در مسموميت داروها بود كه در آنجا گرد آمده و نتيجه مطالعات و تحقيقات خود را كه مربوط به اثرات مسموم‌كننده داروها است ، قرائت كردند ( براى اطلاع از تفصيل آن ، به مقاله مندرج در ماهنامه تندرست ، شماره 11 ، خرداد 1344 ، با عنوان : « اثرات مطلوب داروها » ، مراجعه شود ) . برموردوپتاسيم يكى از قديمىترين داروهاى خواب‌آورى است كه متجاوز از يك قرن پيش ، در لابراتوارها ساخته شده و در طول اين مدت ، همواره به مصرف مىرسيده است و نيز داروهاى ديگرى در قرن 19 و 20 به همين منظور ، ساخته شده است كه فهرست نام آن‌ها بسيار طولانى است و مهم‌ترين آن‌ها عبارت‌اند از : كلرال ، هيپنال ، دكلونال ، نورونال ، نوونال ، نيكتال ، برمورال ، ورونال ، سولفونال ، لومينال ، پرومينال ، روتونال ، ايپرال ، ديال ، دلوينال ، آميتال ، نمبوتال ، ساندوپتال ، سكونال ، بوتيدال ، اورتال ، سيكلوپال ، نوكتال ، دورميزون ، اوبليون ، سدورميد ، ايپكلار ، سونريل ، آلورات ، بوتيزول ، فانو دورم ، پرنوستون ، مدومين ، اتكلروينول ، متى پريلون ، اتى نامات ، دوريدن ، تاليدوميد ، و . . . . براى اينكه زيان اين داروهاى خواب‌آور معلوم شود بايد يادآور شويم كه خواب يكى از مهم‌ترين اعمال فيزيولوژيكى بدن است ، زيرا براى تجديد قوا و ترميم ساختمان بافت‌ها ، كه به علت كارهاى روزانه فرسوده شده‌اند ، لازم است .