عبد الحسين بن محمد حسن طبيب تبريزى

112

مطرح الأنظار في تراجم أطباء الأعصار وفلاسفة الأمصار ( فارسى )

پيدا نمود و در دربار آن پادشاه ذى جاه بمقامى بلند نايل آمد و بعد از آنكه نور الدين بيمارستان كبير را در شهر دمشق بنا نمود امر معالجهء آنجا را با فضل الدوله واكذار كرد و وفات افضل الدوله بيست سال و كسرى بعد از پدرش ابو الحكم اتفاق افتاد ابو الفضل شاعر در مدح ابو الحكم قصيدهء ساخته كه سه بيت اوّلش اينست * ( اذا ما جزى اللّه امرأ بفعاله ) * ( فجازى الاخ البر الحكيم ابا الحكم ) ( هو الفيلسوف الفرد و الفاضل الذى ) * ( اقر له بالحكمة العرب و العجم ) ( يدّبر تدبير المسيح مريضه ) * ( فلو رأه بقراط زلت به القدم ) و حسان بن نمير كلبى در هجو حكيم مزبور كويد ( لنا طبيب شاعر اشتر ) * ( اراحنا من شخصه اللّه ) ( ما عاد فى صبحة يوم فتى ) * ( الا و فى باقيه رثاه ) كويند از صدمهء افتادن برو در حين مستى كه شرحش گذشت چشمش دريده شده بود لذا باشتر معروف كشت مؤلفات بسيار از ابى الحكم بيادكار مانده كه از جملهء آنها ( شرح حقيقة البرء جالينوس ) ( كتاب حافظ الصحه ) و ( رساله در امراض صدرى ) و « ديوان اشعار » مىباشند * 2 1 ابو الحكم بن غلندو مولد و منشأ اين طبيب اريب شهر اشبيليّه بوده و به سمت طبابت بمنصور خدمت كرد و در شهر مراكش وفات و هم در آنجا مدفون شد سال وفاتش به نظر نرسيد در سنه ثمانين و خمسمائة در قيد حيات بوده مؤلفات نيكو دارد « » 2 1 ابو الحكم النصرانى از اطباى معاوية بن ابى سفيان و با ابن آثال طبيب معاصر بوده‌اند و معاويه بوى كمال اعتماد داشت بيشتر از صد سال عمر كرد بعد از موت معاويه امر معالجت يزيد عليه اللّعنه نيز با وى بود و تا زمان وليد بن عبد الملك در قيد حيات بوده . « » 2 1 ابو الخطاب محمد بن محمد الطبيب از اطباى بغداد و در نزد ابى الحسن سعيد بن هبة اللّه كه ذكرش گذشت تحصيل طب نموده چنانچه صاحب طبقات نويسد كه در بعض كتب ابى الخطاب ديدم كه به خط خويش نوشته بود كه تلمّذ وى پيش