تازه تولّد شده در پستان مادر خود مخلوطى از اغذيهء ازته و احتراق‌پذير مىيابد و بهر درجهء كه سنّ ان افزوده شد تموّل ان غذا نيز زياده مىشود و همين‌كه طفل را از شير كرفتند بايد موادّ ازته اغذيه‌اش بسيار فراوان باشد تا اسباب نموّ او شود چه در چنين سنّى بايد بدل ما يتحلّل زياده بر ما يتحلّل باشد نه مساوى تا آنكه نموّ حاصل شود ولى مواد ايدروكربور نيز بوساطت كثرت حركت او در ان سنّ لازم است و در ضمن هم بايد ملتفت بود كه لولهء هضمى جديد البناء مىباشد و چندان استحكامى پيدا نكرده لهذا خوبست در شبانه‌روز تغذيه مكرّر و قليل المقدار باشد و اشتها باطل نشود و از مشروبات محركه مانند الكليّات هم پرهيز نمايند و از طفوليّت تا رهاق كه موسوم بسنّ بحرانى و از 14 سالكى است تا 20 سالكى اغذيهء مقويّه از همه وقت بايد بيشتر به كار برد زيرا كه در اين سنّ تمام اعضاء نموّشان سريع‌تر شده و اخلاق و صفات تغيير كرده و بىخيالى طفوليت متبدّل به هوا و هوس انسانى كشته و اين بحران خطيريست كه در ان ضمن طبيعت به كار افتاده را حفظ صحّت محكمى مىبايد نكاهدارى نمايد در سنّ شباب كه تعادل جذب و دفع كفايت مىنمايد اغذيه بايد مختلط يعنى نباتى و حيوانى باهم باشند و كليّة اين هنكام قناعت است كه مىبايد ملتفت اين نكته بود كه تغذيهء وافى و كافى و عدم افراط در ان شرط اصلى عمر طويل است ليكن كمتر كسى به اين