درونج عقربى زرنباد بهمن سفيد از هريك دو درم طباشير سفيد قاقله صفار 994 از هريك سه درم گل سرخ منزوع الاقماع كه در سايه خشك نموده 995 باشند هفت درم زعفران نيم مثقال كافور مسحوق يك جزو مشك عشر جزو عنبر سدس جزو و جمله يك مثقال و نصف 996 گاؤزبان پنج مثقال بدستور سابق اقراص سازند و با رب 997 سيب و رب به و رب 998 انار بالسويه به قدر كفايت - معجون 999 جلابى است قريب النفع ازو عصاره گاؤزبان عصاره كاسنى بالسويه عصاره سيب چهار امثال يكى گلاب دو امثال همه 1000 عصارات شكر طبرزد سدس همه بدستور بقوام آرند - جلاب ديگر : برگ بادرنجبويه را 1001 در گلاب بجوشانند تا اخذ 1002 قوت او نمايد 1003 يا عصاره او را با يك ثلث يا دو ثلث گلاب آميزند و بقوام 1004 جلاب آرند جهت جميع انواع ضعف قلب نافع بود خصوصا چون گاؤزبان يابس نيز در طبيخ اندازند يا عصاره او را با 1005 عصاره بادرنجبويه مخلوط سازند و اگر 1006 مزاج شديد الحرارت بود 1007 از عصاره بادرنجبويه تقليل كنند 1008 و عصاره گاؤزبان زياده و الا هر دو مساوى گيرند - فصل استفراغ مواد سوداوى واجب است كه بعد نضج و تليين كنند پس اگر خلط موذى در تمام بدن بود ابتدا باستفراغ تمام بدن نمايند و از اوفق مستفرغات 1009 آنست كه ايارج 1010 اوغاذيا 1011 مدرك را در 1012 سى درم طبيخ افتيمون حل كنند و بنوشد صفت 1013 طبيخ افتيمون : [ افتيمون ] 1014 يك اوقيه مويز منقى دو اوقيه در دو رطل 1015 آب به آتش ملايم بجوشانند تا به قدر سى درم آيد پس صاف نمايند 1016 - و اگر مستفرغ نشود به طبيخ افتيمون معروف استفراغ كنند و يا بهشت درم افتيمون حديث با سكنجبين - و بايد كه انضاج 1017 مواد اول به سكنجبين مذكور نمايند مگر آنكه خوف سحج 1018 بود 1019 پس نضج 1020 به جلابى دهند 1021 كه بعد سكنجبين مذكور است - و از 1022 حبوب قويه حبى به اين صفت بود : ايارج فيقرا افتيمون 1023 از هريك سه درم اسطوخودوس بسفايج 1024 غاريقون 1025 از هريك نيم 1026 درم شحم حنظل ربع درم سقمونيا ملح نفطى مقل هريك 1027 يك دانگ - ديگر كه ازو افضل است : ايارج فيقرا افتيمون اسطوخودوس هريك نيم درم حجر ارمنى لاجورد مغسولين غاريقون شحم حنظل ملح 1028 نفطى هر واحد ربع درم عود هندى مصطگى 1029 نعناع هريك يك دانگ خربق 1030