حكيم فريد الدين

تشريح الفاظ طب فريدى 9

طب فريدى ( فارسى )

شنبليد و شنبليت : نوعى از حلبه است - شوكهء مصريه : درخت قرظست بهندى كيكر گويند . شونيز : حبة السودا را گويند شهدانج : بزر القنب شياف الآبار : دواى مركب براى چشم شياف ويزج : دوائى مركب است شيان : دم الاخوين را گويند به فارسى خون سياوشان بهندى هيرادوكهى شيح : درمنه و بهترين آن ارمنى است شيح جبلى : درمنه كوهىست شيرج : دهن الخل و دهن سمسم و روغن كنجد را گويند - شيلم : آن را زوان نيز نامند به فارسى گندم ديوانه شئون : شيان است ( ص ) صداء الحديد : زنجار حديد صدف الفرفر : نوعى از صدفست صرصر : حيوانيست كوچك مانند ملخ كه بشب آواز كند صفصاف : خلاف يعنى بيد ساده است صقر : مرغىست كه كنجشك را صيد كند صمغ البلاط : چيزيست كه از رخام و سنگ مىسازند صمغ السداب : ثافسيا را گويند صمغ العتيق : عتيق گياهيست متفرق مانند مرزنجوش و گويند قطعى از مسك خالص‌ست صمك رضراض : غلط ست - صحيح سمك رضراض صندل قاصرى : صندل مقاصرى مىبايد و آن صندل سفيدست ( ض ) ضبع : بجو ضرو : درخت لوبان ضيب : غلط است صحيح ذيب است بهندى بهيريا گويند .