( ط ) طاليسفر : پوست درختيست كه در بلاد هند يافته مىشود طاليقون : مس طبرزد : شكر معقود به فارسى نبات طراثيث : زب الارض و آن نباتيست طرخشقوق : جنگلى كاسنى يعنى هندباى برى را گويند طرفا : اسم معروف جهاو است و آن برگيست طفال : طين يابس است و بهترين آن از نيل مصرست طلح : موز است بهندى كيله نامند طلع : بهار خرما طلق : ابرك را گويند و عزق العروس نيز گويند طليس و طلينس : صدف كوچك طيهوج : مرغيست كوهى كوچكتر از كبك ( ظ ) ظيان : ياسمين تر ظرو : لوبان است ( ع ) عاعاطيس : صحيح غاغاطيس است عبيثران : داونه مروا عبيژ : غلط است عبيثران صحيح عبهر : نرجس عذب : نام درختيست و تشريحش معلوم نشد عروق صفر : هلدى عرطنيشا : آذر بوست به فارسى چوبك نامند عزيز : كحل عزيزى مىبايد عشر : برگ درخت آك عصى الراعى : و آن بطباط است بهندى راجيگرا گويند اسم معروف لالساگ عفص : مازو عقعق : صلصل را گويند و آن فاخته است عكر الزيت : دردى زيت