فايده اندر برآوردن سيماب از طلق : و طلق را به پارسى ابرك گويند ، بگيرند سبوى خرد گلى و با آب پر كنند و آن سبو را در ديگ گلى نهند و بالاى دهن سبو پارچه بربندند و بالاى اين پارچه برگ كونچه بگسترند و بالاى اين برگ ابرك نهند و بالاى ابرك باز برگ كونچه گذارند پس آن ديگ را بر ديگدان نهند و آتش دهند ، تمام سيماب اندرون سبوى پر آب فرو خواهد چكيد . فايده در ساختن مهرى : كه معمول اطباى هند و در تلبين و نضج « 1 » اورام بغايت سود مىدهد ، برنج مقدار چهار دام ، بكوبند چنانچه براى فرنى مىسازند و در يك آثار جغرات انداخته بزنند تا همچون كهير شود و اگر بجاى برنج آرد جو « 2 » اندازند ، همان عمل كند . فايده اندر طريق كشيدن ست لبان : يعنى ؛ عود كه مىسوزند ، بگيرند لبان و نيم‌كوب كنند و بستانند ديگ گلى و لبان در وى مسطح كنند و اين چنان بايد كه قطعات لبان با يكديگر پيوسته باشد و ته و بالا نبود و پس دهن آن را به سر پوش گلى بپوشند و با آرد و گل مضبوط سازند و بر ديگدان نهند و زير وى چراغ بسوزند و اين چراغ چنان باشد كه يك پاوتيل در آن بكنجد و فيتيلهء وى چنان بايد كه يك پاوتيل تمام شب بسوزد و باقى نماند و اين چراغ زير ديگچه چنان دارند كه در فيتيله و ديگچه مقدار دو نيم انگشت مضموم فصل بود و تمام شب نهاده دارند و صباح سرپوش بگشايند تمام عود متصاعد شده بر اطراف ديگچه و بر سرپوش خواهد چسبيد

--> ( 1 ) - نضج : پخته شدن . ( 2 ) - آرد جو : دقيق الشعير است . ( تحفه )