انبارهاى ابريشم و خانه‌ها توأمند و در سمت چپ جاده مزبور غالبا در موازات راه سنگ‌فرش قديمى كه شاه عباس ساخته است واقع شده‌اند . ولى در ليله كوه در يك منزلى لنگرود جاده از شاهراه قديمى كه در سمت راست به طرف ملاط و نزديك كوهستان ميرود جدا مىشود . دهاتى كه از لاهيجان تا لنگرود سر راه ما واقع بود از اين قرار است : چهار خانه سر - نخجير كلايه - قصاب محله - شيخانه‌بر - سيد محله - نلقشر - ليارستان - دزبن - ديوشل - ليله كوه . در خارج لنگرود صحراى وسيعى واقع است و جادهء شرقى آن مشرف بر شالى زارى است و آخرين دهى كه بناحيهء لنگرود تعلق دارد كيكلايه است . خانه‌هاى آن داراى گالى پوشى است و گويا بزارعينى كه وضع معيشتشان چندان بد نبوده است تعلق داشته . در درياسر ، از نهر كوچكى عبور كرديم . اين نهر از اصطلخى جارى است كه شلمان به آن ميريزد و پلى زيبا باسقف كلش ( كاه ) پوش دارد . بعد به بلوك شلمان در حوزهء رانكوه وارد شده و از رودخانه گل سفيد و فتى ده گذشتيم . اين دو نهر شعبه‌هاى شلمان مىباشند و از نهر دومى در نقطه‌ايكه دهكدهء بزرگى سمت راست آن واقع بود عبور كرديم . رودخانهء بليسه كه به شلمان ملحق مىشود پلى آجرى دارد . در اينجا در كنار جاده درختهاى توسكا گياه وشند يا پلم بسيار ديده مىشود كه ارتفاع آنها به پنج تا شش پا ميرسد . از چينى جان و ميان پشته كه شعبه‌هاى ديگر شلمان‌اند و دهى به همين نام در نزديكى آن واقع است عبور نموديم . رودخانهء رودسر ، پل خيلى بلند و پرشيب دارد . بازار رودسر را مانند كاروانسراى بزرگى ساخته‌اند و داراى چهار دروازه است . در بيرون رودسر قبرستان كهنه‌ايست موسوم به مزار ملا اميره و آن محلى وسيع است پوشيده از علف و با درختهاى آزاد مزين است . قبل از رسيدن