تركمانان قراقويونلو ( 810 - 873 ه . ق ) وقايع استراباد در عصر قراقويونلوها گروهى از تركمانان كه در عهد مغول به غرب آذربايجان و مناطقى همچون « آمد » و « دياربكر » رانده يا كوچ كرده و مقيم شده بودند ، با نابسامان شدن قلمرو تيموريان و مخصوصا تاخت‌وتاز اوزبكان ، دو حكومت را در نواحى يادشده بنام‌هاى قراقويونلو و آق‌قويونلو بنيان گذاردند . از بين حكام قراقويونلو ، جهان‌شاه ( 839 - 872 ه . ق ) پسر قرايوسف شهرت و اعتبار بيشترى داشت ، بعلاوه نام او در يك مقطع كوتاه زمانى با تاريخ استراباد پيوند خورده بود . چرا كه او نخست در سال 861 پسرش محمد ميرزا را به سوى دامغان و استراباد فرستاد تا باباحسن حاكم دست‌نشانده تيموريان در اين ناحيه را فرارى دهد . سپس خود وى از طريق بسطام و شاهرود به اين‌سو آمد و آن‌هم زمانى كه ميرزا ابراهيم برادرزاده بابر ميرزاى تيمورى نيز به استراباد نزد باباحسن آمده بود . اما جهانشاه بدون توجه به اين امر : « سپاه تركمان خود را دو اسبه و جمازه جلوتر منقلاى ( جلودار ) قشون نموده به پاى دروازه‌هاى استراباد رساند و دفعتا دم صبح 3000 نفر به داخل قلعه ( استراباد ) ريختند . مردم مرعوب گشته و در خانه‌ها پناه گرفتند » . 1 در پى جنگى خونين سپاه تركان جغتائى ( تيمورى ) متعلق به باباحسن و سلطان ابراهيم شكست سختى خوردند و تعدادى از سرداران و امراى بزرگ آنها كشته شدند و بقيه هم به كوههاى واقع در جنوب و نيز صحراى شمال استراباد ( تركمن