ابن جريح گويد كه در آن خصوص ، آيهء ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَ لِيُخْزِيَ الْفاسِقِينَ « 1 » ، نازل شد و لينه همان نخل است . ابو عبيد از حجاج و او از ابن جريح و او از موسى و او از نافع و او از ابن عمر روايتى به همين سان نقل كرد . و راوى ابو عمر شيبانى و راويان ديگرى جز او گفته‌اند كه اين شعر از ابو سفيان ابن حارث بن عبد المطلب ، و بدين شكل است : چه سخت آمد بر بزرگان بنو لؤى حريق آتشى كه در بويره زبانه مىكشد بويله نيز روايت شده است . حسان بن ثابت بدان پاسخ داده و گفته است : خداى آن حريق را مدام سازد و در همه سوى آن لهيب بر افرازد اينان را كتابى آمد و ضايعش نهادند كه كورانند و از توراة بىحاصل افتاده‌اند عمرو بن محمد ناقد از سفيان بن عيينه و او از معمر و او از زهرى و او از مالك بن اوس بن حدثان نقل كرد كه عمر بن خطاب گفت : اموال بنو نضير از مقولهء : مما أفاء الله على رسوله و لم يوجف

--> ( 1 ) . آيهء 5 همان سوره به معنى : هر چه بريديد از درختان خرما ، لينه ، يا گذاشتيد بر پاى ، آن به پسند الله بود و دستورى او تا درد زده و رسوا كند فاسقان را . ( تفسير خواجه عبد الله انصارى ) .