رضى الله عنه آن را احداث كرد و به زمينى كه در عرضه احياء و كشت كرده بود ، كشانيد . زمين ابو هريره به ابو هريرهء دوسى منسوب است ، و صهوه صدقهء عبد الله بن عباس - رضى الله عنهما - در جبل جهينه است . قصر نفيس چنان كه گفته مىشود ، منسوب است به نفيس تاجر فرزند محمد بن زيد بن عبيد بن معلى بن لوذان بن حارثة بن زيد از قوم خزرج كه با بنو زريق بن عبد حارثه از همان قوم حليف‌اند « 1 » ، و اين قصر در حرهء واقم مدينه قرار دارد . عبيد بن معلى در نبرد احد به شهادت رسيد . هم او گفت كه نيز مىگويند وى نفيس بن محمد بن زيد بن عبيد بن مره آزاد كردهء معلى بوده است ، و اين عبيد و پدرش از اسراى عين التمر بوده‌اند ، و عبيد در ايام الحره « 2 » وفات يافته و كنيه‌اش ابو عبد الله بوده است . همچنين گفت كه چاه عائشه به عائشة بن نمير بن واقف منسوب است كه مرد ، و از طايفهء اوس بوده است . و چاه مطلب در راه عراق به مطلب بن عبد الله بن حنطب بن حارث بن عبيد بن عمرو بن مخزوم ، و چاه ابن المرتفع به محمد بن مرتفع بن نضير عبدرى منتسب است . محمد بن سعد از واقدى و او از عبد الله بن جعفر و او از شريك بن عبد الله و او از ابو نمر ليثى و او از عطاء بن يسار مولاى ميمونهء هلاليه دختر حارث بن حزن بن بجير روايت كرد كه چون

--> ( 1 ) . حلف به معنى اتحاد بين قبايل و عشاير عرب است . طرفين يا اطراف اتحاديه را حلفاء و هر يك از آنها را حليف مىخواندند . يك فرد معين نيز مىتوانسته است با قبيله‌يى حليف شود . ( 2 ) . چون يزيد بن معاويه به خلافت رسيد ، اعيان مدينه از قبول وى سر باز زدند و او مسلم بن عقبهء مرى را بر آنان گمارد ، و مسلم پس از جلوس بر اريكهء قدرت سه روز آزادى قتل و غارت داد . اين روزها را ايام الحره ناميدند .