علم بر تختهء خاطر كاتب نقش شده است « 1 » ، علماء زمانه و حكماء يگانه هر يكى در دوران ( b 6 f ) « 2 » خود باستظهار مخدومان « 3 » و مربّيان تاريخى و تصنيفى در گردن روزگار قلاده كرده‌اند ، چون فتح خراسان و عراق و فارس و روم و شام ، و ذكر آن هر يك « 4 » از مصنّفان متقدم بشرح و بسط در سلك نظم و نثر كشيده - و فتح هندوستان كه بر دست « 5 » محمد قاسم و امراء عرب و شام بود ، در اين « 6 » ديار اسلام ظاهر « 7 » گشت ، و از درياء محيط تا حد كشمير و كنوج مساجد و منابر بنا شد ، و راى داهر بن چچ « 8 » بن سيلائج كه او بدار الملك ارور « 9 » بود ، و امير معظم عماد الدّوله و الدّين محمد بن قاسم بن عقيل الثقفى رحمة اللّه عليه « 10 » او را بكشت ، و اين نواحى تمام با مضافات او را مسلّم شد ، - خواستم تا ذكر اين نواحى و كيفيّت و كميّت « 11 » خلق و كشتن آن معلوم گردد و تاريخى ساخته آيد . چون در طلب آن نفس امّاره را مكلّف شدم ، و از حضرت اچه « 12 » مبارك روى به شهر ارور و بكهر « 13 » آوردم كه ائمّه آن مواضع « 14 » [ ص 10 ] از حسب و نسب عرب‌اند . چون بدان « 15 » شهر « 16 » رسيده شد ، [ از ] مولاناء قاضى الامام الاجل ، العالم البارع ، كمال الملّة و الدين ، سيّد الحكّام ، اسماعيل بن على بن محمد بن موسى بن طائى « 17 » بن يعقوب بن طائى بن موسى بن محمّد بن « 18 » شيبان « 19 » بن عثمان الثقفى ، ادام اللّه فضله و رحم آباءه « 20 » ( f 7 a ) و

--> ( 1 ) پ ندارد : است ( 2 ) ب : دور ( 3 ) پ : محل فرمان م : مخدومى ( 4 ) پ : يكى ( 5 ) پ ك : بدست ( 6 ) ب س ك : دران ( 7 ) س : نافذ ( 8 ) ك : داهر چچ ( 9 ) اين قراءة نسخه پ هست ؛ در ساير نسخ همه جا « الور » مرقومست ، و ما قراءة پ را ترجيح داده‌ايم ، فانظروا ( 10 ) ب س ك : رحمه اللّه ( 11 ) ب پ س ك ندارد : و كميّت ( 12 ) ب س : او چه ؛ پ كلمه « اچه » را ندارد ( 13 ) س : بهكر ؛ پ : روى بارور و بهر كهر ( 14 ) پ س : آن موضع ( 15 ) ب س م : بران ؛ پ : بدار ( 16 ) ك افزايد : معظم ( 17 ) ك : موسي طائى و احتمال دارد كه « طائى بن » زايد است چنان كه از ص 194 بر مىآيد ( 18 ) ك ندارد : محمد بن ؛ پ : محمد بن موسى بن ( 19 ) پ : شهبان ؛ م : شمعاب ، و در ص 194 اين اسم را شيبان نوشته ، امّا ظاهرا سهو است ( 20 ) م : رحمه ايّاه