بسمه تعالى مقدمهء مصحّح تاريخ قديم سند در زير اطلال و تودهاى خاكى مدفون است كه در طول و عرض اين سرزمين ديده مىشود . حفره‌ها و اكتشافات جديده در « موهن جو درو » ( تودهء موهن ) و « چنهو درو » ( توده چنهو ) و « جهوكر » به كلى ثابت كرده كه در ازمنه ماضيه ملك سند را حضارتى و تمدنى بوده كه با مدنيتهاى سابق دنيا همسرى داشت بلك از آنها اسبق و اقدم بود . اين هنوز آثار صبح است ، اما وقتى كه ادارهء عاديات تمام اين تودها را حفر كرد و خفاياى اسرار قديم كه در بطون آنها مخفيست منكشف ساخت ، واضح خواهد شد كه وادى سند در عصور خاليه تمدنى داشته كه در وقت خود بىنظير بوده . اشاراتى كه نسبت بتمدن سند در كتب قديم هنود مانند رگ ويد و مهابارته و غيره يافته مىشود بر آبادانئ سند گواهى مىدهد . سيصد و بيست و پنج سال قبل از مسيح عليه السلام كه اسكندر اعظم بر حكام سند مستولى شذ و بتوسط نهر سند ببحر عربى داخل شده و دورهء فتوحات خود را آنجا ختم كرده قرابين را بآلههء يونان گذراند ، اين سرزمين خيلى خوشبخت و حاصل خيز بوده ، اگر چه آن زمان ملوك الطوائفى بود . ازان عهد تا بانقراض سلسلهء رايان تاريخ سند غالبا مجهول و مبهم مانده است ، الّا اينكه در زمان هر شه كه اين سرزمين داخل مملكتش بوده سيّاح مشهور چينى هينن تسانگ در رحلة خود وصف سند و اهاليش كرده و تصريح نموده كه پادشاهان اين سلسله بودهيه ( تابعين بودا ) از طبقه شودره بودند . ذكر احوال راى سپهرس و راى ساهسى قدرى مختصر و بيان سلسلهء براهمه مفصل و مبسوط