يا حكم بن المنذر بن الجارود * أنت الجواد « 1 » و الجواد « 2 » محمود سرادق المجد « 3 » عليك ممدود « 4 » * نبتّ فى الجود فى أصل الجود « 5 » خلافت « 6 » عبد الملك بن مروان چنين آورده‌اند راويان تاريخ كه چون نوبت به عبد الملك بن مروان رسيد ، عراق و هند و سند به حجّاج بن يوسف داد . پس حجاج [ سعيد ] ابن اسلم كلابى « 7 » را به مكران فرستاد . ( ص 72 ) چون آنجا رسيد سفهوى بن لام الحمامى از ازد بيامد « 8 » . سعيد از وى پرسيد كه آنجا فرود آيم ، يار من باش و با من بيا « 9 » . گفت حشم ندارم . گفت ديوان خلافت را فرمان مىكنم « 10 » ؟ گفت : و اللّه كه در عمل تو درنيايم و عار دارم . سعيد او را بگرفت و بكشت و پوست او را « 11 » بكشيد ، و سر او را بنزديك حجاج فرستاد ، و بمكران رفت و بنشست ، و در تحصيل مال معتمدان نصب كرد و بمدارا و « 12 » مواسا بيشتر مال هندوستان حاصل كرد ، تا روزى در مرج « 13 » باخراج مىآمد و با علافيان مقابل شد . خبر العلافيين « 14 » و خروجهم در احاديث مىآرند از قتيبه « 15 » بن اشعث كه روزى كليب « 16 » بن خلف « 17 »

--> ( 1 ) در جميع نسخ : جواد ( 2 ) ب پ ح س : الجود ( 3 ) ب ح ك : سراد و بالمجد ؛ پ : سرار المجد ؛ س : بداد و بالجد ؛ م : سراودة المجد ؛ ه : سراد المجد ( 4 ) ب پ ح س ك ه : محمود ؛ م : محدود ( 5 ) ب پ س : بيت الى الجودى صدر الجود ؛ ح ك ه : بيت الى الجود لى صدر الجود ؛ م : بيت الى الحق لحاصل الجود ( 6 ) م : ولايت ( 7 ) ب ك : اسلم كلابى ؛ س : كابلى ؛ و فى فتوح البلدان : سعيد بن الأسلم بن زُرعة الكلابى ( 8 ) ب ح : ارد ؛ م : از ديبا آمد ( 9 ) پ : باش ( 10 ) ب س ك : نميكنم ؛ م : نميكنى ( 11 ) پ افزايد : بمكران ( 12 ) ب س : بمدد او ( 13 ) پ ح س : مرح ؛ ك : حرح ؛ م : مسرح ( 14 ) ب ك م : العلافين ؛ س : علافيان ( 15 ) س : قيت بن شيث ؛ م : قنه ( 16 ) ب : كيلقب ؛ پ : كبليب ؛ ح : كبليقب ؛ س ك : كبليت ؛ م : كيلب ( 17 ) ب : حلق ؛ ح : حلن ؛ س : علف ؛ پ ك : حلف