علي بن حامد الكوفي

86

فتحنامه سند ( چچ نامه ) ( فارسى )

المغنى و عبد اللّه بن عبد الرحيم العلافى و محمّد ( f 44 b ) بن معاوية العلافى « 1 » با همديگر راى زدند كه سفهوى بن لام از ولايت ما بود از اهل عمان ، و ناحيت ما به روى آميخته است ، و سعيد را چه محلّ باشد كه قرابت ما را بكشد . چون در مرج « 2 » باخراج مىآمد ، مقابل شدند و مقالات كردن گرفتند ، تا كار بجنگ كشيد . علافيان غلبه كردند و سعيد را بكشتند ، و به مكران بنشستند . پس فرزدق اين شعر بگفت : سقى اللّه قبرا من سعيد « 3 » فأصبحت « 4 » * نواحيه « 5 » أرهى « 6 » عليك ترابها « 7 » لقد ضمّنت « 8 » أرض بمكران « 9 » سيّدا * كريما جوادا « 10 » لا يواكف سحابها « 11 » شديدا « 12 » على الأدنين « 13 » منك أحسنوا « 14 » * عليك من الثوب المهام « 15 » حجابها ( ؟ ) إذا ذكّرت عينى سعيدا « 16 » تجدّدت * لها « 17 » عبرات يستهلّ انسكابها « 18 »

--> ( 1 ) در ذكر اسماى علافيان اشتباه رفته است . در فتوح البلدان اسماى اين دو برادر اينطور مذكور شده : معاويه بن الحارث العلافي و محمد بن الحارث العلافى ( 2 ) پ ح س : مرح ؛ ك : حرح ؛ م : مسرح ( 3 ) ب : با سعيد ؛ پ : ايا سعيد ؛ ح : ابا سعد ؛ س : قيره يا سعيد ؛ م : ابا سعيد ( 4 ) ب ح : فضحت ؛ پ ك : نضمت ؛ س : فضمت ؛ م : فصيحت ( 5 ) ب ح ك ه : فواحيها ؛ پ : فواجيها ؛ س : فوا ( 6 ) ب پ ح : اوحى ؛ س : اخى ؛ ك ه : اوخى ؛ م : ارضى ( 7 ) ب پ ح س ك : بوابها ؛ ه : بواسها ( 8 ) ب پ س ح ك : ضمت ؛ م : ضمتت ( 9 ) جميع نسخ : ارض مكران ( 10 ) جميع نسخ ندارد : جوادا ؛ م : ارضى ( 11 ) جميع نسخ : سجالها ( 12 ) جميع نسخ : شديد ( 13 ) جميع نسخ : الأذنين ( 14 ) كذا فى نسخ ب پ س ؛ م : احسنها ( 15 ) ب پ س : الثواب الهام ؛ ك : الثوب الهام ؛ م : الثواب المهام ؛ قراءة صحيحه اين بيت مشكل است ( 16 ) در جميع نسخ : سعيد ( 17 ) در جميع نسخ : له ( 18 ) پ ح ك م ه : اسكانها ؛ س : اسكاها