و غرق مسافران و جزيره‌اى كه در آن پناه برده بودند و نجات از آنجا بوسيلهء مرغ ، حكايت كردند ، مسافت بين جزيره و كوهى كه با مرغ بر آن فرود آمدند متجاوز از دويست فرسنگ بود . [ داستان شمارهء ] : 9 از ابو الحسن محمد بن احمد بن عمر سيرافى شنيدم كه در سال 300 در درياى عمان ماهى عظيمى را ديده بود كه جزر و مد دريا آن را به ساحل انداخته و اهالى آن را به كنار شهر آورده بودند . امير احمد بن هلال با سواران خود براى تماشاى حيوان آمده بود جمع كثيرى از مردم نيز برگرد آن جمع شده بودند . عظمت اين ماهى به حدى بود كه يك نفر سواره از يك جانب فك داخل دهان او شده و از جانب ديگر خارج مىشد . طول حيوان متجاوز از 200 ذراع و قطر آن نزديك پنجاه ذراع بود به قرارى كه مىگفتند روغنى كه از چشم اين ماهى گرفته بودند به مبلغ ده تا پانزده هزار درهم فروخته شده بود . و نيز از ناخدا اسميعيلويه شنيدم كه از اين نوع ماهى در درياى زنج و اقيانوس سمرقند فراوان است كه آن را ماهى وال مىنامند . اين حيوان در حملهء به كشتىها و درهم شكستن آن ولع بسيار دارد . هنگامى كه ملوانان يك كشتى به حملهء اين حيوان دچار مىشوند بناى فرياد و هياهو گذارده چوبها و تخته‌ها به هم مىكوبند و طبلها مىنوازند تا بدين وسيله حيوان را از حمله منصرف سازند . وقتى كه ماهى وال آب را به بالاى سر خود پف مىكند فواره‌اى به بلندى منار تشكيل مىدهد كه از دور مانند شراع كشتى نمودار است و هنگامى كه بالها و دم حيوان در حين بازى از آب بيرون آيد از دور چنين