جعفر شهرى باف

92

طهران قديم ( فارسى )

آبدارتر ميماند از نوع سيخ كرده آن بهتر است و زيادتر اين نوع جگر را براى مريض‌هاى كم‌خون تجويز ميكنند ، لاكن بايد توجه داشت كه جگر در هر نوع از خوردنىهاى ثقيل و ديرهضم مىباشد كه خورنده بايد استعداد معده و مزاج خود را با آن ملاحظه بكند . در خرد كردن جگر دقت كنند كه زهرهء آن پاره نشود كه همهء جگر را تلخ مىكند . خوراك جگر : مواد لازم : جگرسياه ، پياز ، روغن ، گوجه‌فرنگى يا رب آن ، فلفل زردچوبه ، نمك . دستور طبخ : پياز را خرد كرده در روغن سرخ نموده نيمرنگ بكنند و جگر سياهى خرد كرده را كه به صورت گوشت قيمه‌اى درآورده‌اند در آن ريخته دو سه تفت بدهند و فلفل زردچوبه و نمك به اندازه به آن زده ، گوجه‌فرنگى خرد كرده يا آب يا رب آن به مقدار لازم به آن افزوده در ظرف يا قابلمه‌اش را گذارده پنج شش دقيقه جهت پخته شدنش صبر بكنند . خوراك دل و قلوه : مواد لازم : دل و قلوه و در صورت تمايل جگر ، پياز ، روغن ، نمك ، زردچوبه ، گوجه‌فرنگى . دستور طبخ : با روغن پيازداغ كم‌رنگ كه پيازش فقط متمايل به زردى شده باشد درست كرده ، دل و قلوه را ريز خرد كرده در آن چند تف داده ، زردچوبه ريخته هم بزنند . گوجه‌فرنگى خرد كرده يا آب آن را افزوده كمى آب اضافه نموده درش را بگذارند و آتشش را ملايم كرده يك ساعت به حال ته‌جوش زدن گذارند ، ده دقيقه به برداشتن اگر جگر هم گرفته‌اند جگرش را كه آن را هم خرد كرده‌اند . « البته درشت‌تر از تكه‌هاى دل و قلوه » ريخته ، نمك پاشيده هم بزنند و باز درش را بسته به حال جا افتادن بگذارند .