از چند دقيقه جوشيدن هر دو سه دقيقه يك بار كفگير در ديگ كرده چند دانه برنج از آن درآورده ميان انگشت شست و سبابه فشار داده امتحان بكنند ، يعنى ملاحظه كنند كه برنج ميان انگشت نرم شده يا نميشود ، كه اگر نرم و قابل قبول شده بطورىكه وسط برنج هم پخته شده است اين برنج حاضر برداشتن و آبكش كردن مىباشد و اگر هنوز وسطش سفت و استخوانى مانده است دو سه جوش ديگر داده دو مرتبه امتحان بكنند و چندان تكرار كنند تا طورىكه دلشان ميخواهد ، يعنى نه برنج ميان انگشت له و شيت شده ، نه استخوانى و سفت باشد و بين اين دو آماده شده است . در پختن برنج طول مدت آن را بر روى آتش نميتوان معلوم نمود ، چه در نوع برنج‌ها فرق مىكند ، لكن بهترين برنج پخته آن است كه موقع آبكش كردن نه له و نرم و خرد و نه سفت و چقر و مغز سفيد مانده باشد . اين برنج يعنى برنج خيسانده از آنجا كه خود آغشته به نمك بوده است نمك لازم ندارد مگر آنكه تازه خيس شده شورى نمك به مغزش نرفته باشد كه ميتوان با چشيدن نمك لازم را هنگام جوشيدن در آن داخل نمود و همچنين هنگام ريختن برنج سعى شود كه آب آن اول جوش آمده باشد و برنج را موقعى كه آب در جوش بوده قل مىزند ريخت و از آب و برنج را با هم يعنى برنج را در آب سرد ريختن و جوشاندن اجتناب شود كه باين‌صورت برنج شفته و خراب مىشود . در ديگ را هم ميتوان از اول گذارد بشرطىكه جايش وسيع و مواظبت از سر رفتنش بشود و چنانچه جايش تنگ و احتمال سر رفتنش برود ميتوان درش را باز گذارد و با افشاندن نيم مشت آب سرد در هر مرتبه از سررفتن آن جلوگيرى به عمل آورد ، ولى حتى الامكان سعى شود كه جاى جوشاندن برنج تنگ نبوده كه بزرگ بودن ديگ به مراتب بهتر از كوچك بودن و تنگ بودن آن مىباشد . و درش هم جفت نبوده و نيمه لا بوده باشد . آب‌روغن دادن در ته ديگ و روى برنج