جعفر شهرى باف
229
طهران قديم ( فارسى )
و سرايت زخم به اطراف مىكند . ماليدن كوبيدهء ريشه او با عسل بر محل سگگزيده علاج زخم آن مىكند . صمغ او در افعال مثل جوشاندهء او و خوردن به مقدار يك نخود آن سنگ كليه را ريخته ، باصره را قوت ميبخشد . باديان مضر گرممزاجها و رفع ضررش با سكنجبين مىباشد . برف علاج امراض : چسبيدگى زالو ، خوندماغ ، كرم معده ، خارش ، حرارت معده . . . با طبيعت سرد و خشك چون برف را بر دندان دردناك كه از حرارت باشد نهند درد آن را ساكت مىكند . خوردن برف سبب بيرون آمدن زالوئيكه به حلق چسبيده باشد مىشود . خوردن برف كرم معده را ريخته و هاضمه گرم طبيعتها را تقويت مىكند . خوردن برف تبهاى گرم را قطع مىكند . ماليدن يخ بر بدن رفع امراض خارشدار جلد مىكند . گذاشتن برف يا يخ تراشيده كه مثل برف شده باشد خوندماغ را بند ميآورد ، همچنين ماليدن يخ بر پيشانى داراى همين خاصيت مىباشد . نوشيدن برف آب و يخ آب حرارت معده را زياد مىكند . زياد خوردن برف و يخ و آب يخ باعث تخدير و از كارافتادگى معده مىشود . آب يخ و برف آب و مثل آن باعث عطش و مضر احشاء و امعاء ضعيف بوده و سبب سرفه و سينهدرد و موجب رنج و ورم معده و روده مىشود . محزوج برف و نمك سبب يخ بستن آنچه مانند آب و شير كه آن را در ظرفى در او پنهان كرده يا بمالند ميگردد .