جعفر شهرى باف
228
طهران قديم ( فارسى )
باديان - رازيانه علاج امراض : شاشبند ، حيض ، جگر ، طحال ، سينه ، چشم ، نفخ و گاز ، روده ، زهرها ، گزيدگىها ، ترس و وحشت مقصود داروئى معروف فراوان شناخته است كه عطارها و بذرفروشها فروشند ، با طبيعت گرم و خشك ، مفيد حال سردمزاجها . باديان را كه به صورت چاى ، دم كرده با نبات و قند بخورند خوردن آن شير را زياد و جارى نموده ، بول و ادرار بسته را باز و ماهانه و حيض زن را روان كرده ، گير و سدههاى جگر و طحال و كليه و مثانه و سينه را ميگشايد . آشاميدن جوشاندهء باديان معده را قوت و باصره را نيرو ميبخشد . خوردن باديان گير و بستگىهاى معده را گشوده باد و نفخ و گاز شكم و روده را دفع مىكند . باديان رافع اخلاط غليظ و بهترين داروى سموم حيوانى و زهر نيش و گزيدگى حشرات مىباشد . باديان جمعكنندهء قوى اعضاء خودباخته و سست بدن و خوردن آن خفقان قلب و غش و وحشت دل و ترس و هراس را دور ميسازد ، مخصوصا كه با گل گاو زبان دم شده باشد و با نبات نوشيده بشود . خوردن باديان كه با ( پر سياوش ) و انجير جوشانده باشند سرفه و تنگنفس و ناراحتى سينه و مرى را رفع ميسازد . جوشاندهء باديان قولنج ( شكمدرد شديد ) و باد و گاز معده و درد پهلو و تهيگاه و اسهال مزمن و غثيان و بلغم كهنه را درمان مىكند . خوردن باديان به صورت جوشانده و يا به صورت كوبيده كه نيم مثقال تا يكمثقال آن را كوبيده خورده و سكنجبين بالايش بنوشند تبهاى كهنه را قطع مىكند . پاشيدن سوزاندهء او كه نرم شده باشد بر روى جراحت جلوگيرى از انتشار