جعفر شهرى باف

219

طهران قديم ( فارسى )

برگيرند باعث باز شدن حيض و بيرون آوردن جنين مىشود و رحم را از كثافات پاك ميسازد . ضماد كوبيدهء نارس با ( حلبه ) جهت نقرس سرد و با آرد جو پاك‌كننده جراحت سوداى زخم‌شده و ماليدن آن بر موضع لك و پيس ( برص و بهق ) و مثل آن ، آن را همرنگ و تميز گرداند . سائيده انجير نارس خشك جهت كندى و درد آن مجرب و با پيه جهت قطع ثاليل ( زگيل ) مفيد و گذاشتن كوبيدهء برگ تازهء او بر زخم سگ هار باعث بهبود آن ميگردد . چون برگ خشك انجير را سائيده با سركه آميخته بمالند زبرى و خشونت پوست را بر طرف و ماليدن آن با آب بر سر جلوگيرى از ريختن موى سر مىكند . ماليدن يا بستن پختهء برگ انجير تقويت استخوان ضرب‌ديده مىكند . فى الجمله تمام اعضاى انجير خاصه خود آن را خواصى در غش و جنون و سردرد و وسواس و كندى ذهن مىباشد ، مانند اينكه چون هر روز مشتى انجير را در سركه خيسانده روز ديگر پنج دانه از آن بخورند و از آن كوبيده بر محل طحال ( عضوى در طرف چپ بدن زير حجاب حاجز ، نگاهدارنده گلبول قرمز و مدافع ميكروب ) بمالند باعث رفع ورم و درد و رنج طحال مىشود . زياد خوردن آن مخصوصا در گرم‌مزاجها مضر جگر ، خاصه جگرهاى ضعيف مىباشد و رفع ضرر آن با خوردن گردو و پونه و سكنجبين و شربت ريواس مىشود . انگور علاج امراض : جگر و طحال ، خشكى مزاج ، استسقا ، تب‌هاى عفونى ، باد شكم ، ضعف چشم ، خشكى عضلات