جعفر شهرى باف
220
طهران قديم ( فارسى )
بهترين انگور ، شيرين پوست نازك بزرگ دانهء كمتخم آنست با طبيعت گرم و تر و در غذائيت بهترين ميوهها ، مفيد حال خشكمزاجها و سردطبيعتها . از خاصيت اوست چاقكنندگى و اعتدالدهندگى مزاج خشك غليظ و صافكنندگى خون و خوردن آن پيه پشت را زياد و رفع مواد سودا نموده و خشكى را دفع مىكند . انگور مفيد حال سينه و شش و مضر معدههاى رطوبتى است كه اين گونه افراد همراه آن با غذا بايد زيره و رازيانه بخورند ، همچنين مضر جگر و طحال بلغمىمزاجها و براى رفع ضرر او بايد تخم كرفس ميل بكنند . خوردن انگور زياد مورث تشنگى و مصلح او سكنجبين و غذاهاى ترش مىباشد . انگور معده و مزاج را لينت ميدهد . اما خوردن آب بعد از او بغايت مفسد آن و باعث استسقا و تبهاى عفونتى ميگردد . انگور بايد بعد از دو روز كه چيده شود خورده بشود و ميان دو طعام يعنى ميان صبحانه و ناهار و وسط ناهار و شام ميل بكنند . دانهء انگور سرد و خشك و مولد باد و مضر معده مىباشد . چون دانهء انگور را سوزاندهء سائيده بر جراحات بپاشند باعث بهبود آن مىشود . پاشيدن سائيدهء سوزاندهء دانه انگور به چشم موجب تقويت و نور بصر ميگردد . پوست انگور مولد باد معده و بسيار ديرگذر و انگور نارس مايل بسردى و كثيف و نكوتر نخوردن آن مىباشد . چون انگور را مكرر با روغن زيتون جوشانده صاف كنند و بمالند درد و زحمت عضلات و خشكى آن را كه در خم و راست كردن ، ناراحتى داشته باشد بر طرف ميسازد .