چون انار ميخوش يا ترش و شيرين را با آب و پوست و تخمه خوب بپزند و بكوبند و بمالند جرب و حكهء صفرائى و هرگونه خارش و آزار موضع و پوست را كه از حرارت و خشكى باشد بر طرف گرداند . پختن انار ميخوش با شراب و بستن كوبيدهء او بر ورم در بهبود آن بيمانند و هر باد و ورم گرم را فرو مينشاند . مضمضهء آب انار ميخوش ( ملس ) زخمهاى بد دهان را بر طرف ميسازد . چكاندن آب انار ميخوش در بينى باعث بهبود جراحت آن مىشود و همچنين ماليدنش بر روى زخم مانع روئيدن گوشت زياد بر آن و چكاندنش در گوش رافع درد آن مىباشد . جويدن خشك انار رفع هوس و ويار گل خوردن و امثال آن در زنان باردار و بيماران مبتلا به آن مىكند . رب انارها در افعال قويتر از خود آنها و چون انار ملس ( ترش و شيرين ميخوش ) را در ظرف مس سرخ كه با قلع سفيد نشده باشد جوشانده بقوام آورند و به تن بمالند رفع جوش و ثبور و خارش و جرب ( سودا ) مىكند . ماليدن همين رب بر جراحات مزمنهء خبيث بهبودبخش و كشيدنش به چشم موجب تقويت نور چشم مىشود . چون روغن گل سرخ يا بادام را در انار ريخته كنار آتش ملايم گذاشته روغن را جذب انار كرده ، از آن چند قطره در گوش چكانند در رفع درد آن بينهايت مفيد مىباشد . خوردن كفى سائيده انار كه خشك كرده پوست و گوشت و دانهء آن را با هم بكوبند با آب رفع اخلاط سوخته مىكند . پاشيدن همين سائيده بر روى جراحت سفليس باعث بهبود آن مىشود . چون مقدارى انار را به حدى كه كفايت مىكند پاره پاره كرده در آب نيكو بپزند و كوبيده ، زن در آن بنشيند حيض جارى و خونريزى او را قطع مىكند .