جعفر شهرى باف
215
طهران قديم ( فارسى )
نشستن در همين آب مقعد و فرج بيرون آمده را بالا ميفرستد . چون او را نيكو پخته با عسل جوشانده بر جاى آبله بمالند و ببندند اثر آن را بر طرف گرداند . سوزاندهء انار كه كوبيده نرم سازند و با عسل آميخته بر سينه و معده بمالند خونريزى داخلى سينه و معده و قى خوندار را بر طرف گرداند . امالهء جوشانده او كه با برنج و جو نيمكوب بوداده جوشانده باشند رفع اسهال و زخم روده مىكند . مضمضهء آب پختهء انار تقويت لثه مىكند . آشاميدن آب پختهء انار رفع سلسل البول ( بول پيوسته و بىاختيار ) و شستن مقعد با آن قطع خون بواسير و رفع امراض مقعد مىكند . خوردن يك مثقال ( 5 گرم ) از سائيده انار كه تمام آن را خشك كرده كوبيده سائيده باشند با آب گرم كرم معده را كشته بيرون ميآورد و از مجربات مىباشد . همچنين خوردن آب پختهء بيخ انار ( ته انار كه از شاخه جدا مىشود ) مقدار نيم استكان در اينباب بيمانند و جهت رفع نزلهء حار و درد دندان و مضمضه او درد دندان و آزار لثه و دهان سريع الاثر مىباشد . چون پوست خشك انار ترش را با ( مازو ) بالسويه ( مساوى ) سائيده در سركه بجوشانند تا كاملا پخته و با ماليدن و از هم گسسته و بسته ( سفت ) شود و به قدر فلفل از آن حبها بسازند ، به مقدار پانزده تا بيست عدد از آنها در رفع اسهال مزمن و پيچش مهلك شكم و زخم روده و احشا و مقعد بيعديل مىباشد . خوردن رب انار رفع التهاب و تشنگى مفرط و قطع تبهاى حار تند مىكند . خوردن رب انار جلوگيرى از قى و استفراغ و رفع كسالت خمار و ميل زنان حامله از خوردن گل و ذغال و امثال آن و دفع تيرهگى رنگ رخسار و رفع غم و اندوه مىكند . ناردان يا ( اناردانه ) قابضتر از رب آن و در افعال قويتر و كوبيدهء انار ترش