حاصل نشده باشد . جشن روز حنابندان كه قسمت اعظم آن بعد از ( حناشوران ) بود كه در فضاى بازتر انجام ميگرفت از جشن‌هاى پرشور و حال سنگ تمامى بود كه با شيرينى و آجيل و ميوه و بزن و بكوب مفصل همراه ميگرديد ، از آن جهت كه كمتر در آن غريبه حضور بهم مىرساند و مجلسى بود كه دختران كم سن و سال پرشور و نشاط نوخاسته شركت كرده هنرنمائى ميكردند ، خلاصه اگر عروس و داماد هم باهم قوم و خويش و بىرودربايستى بوده بهم مخلوط ميشدند . بنداندازان يكى دو روز به عقد مانده عروس را بند ميانداختند و آن را ( بنداندازان ) ميگفتند و ترتيب كار آن نيز چنين بود كه از خانه‌ى داماد چند تن از كسان او مانند مادر و خواهر و عمه و زن برادر با دعوت قبلى به خانهء عروس ميرفتند و اگر در حنابندان ابتدا از عروس ميگرديد ، در اين كار يعنى انداختن بند از بزرگترها يعنى اول از مادر شوهر و خاله و عمه و عمه‌ى شوهر شروع ميشد تا به كوچكترها و آخر به عروس ميرسيد . در بنداندازان نيز از ابتدا تا انتها كه گاهى به نسبت كثرت جمعيت از صبح تا شب طول ميكشيد لحظه‌اى زدن و خواندن و نشاط و طرب قطع نميگرديد و چاى و شربت و قليان و ميوه و شيرينى به حد وفور در اختيار مهمانان قرار ميگرفت و با همين پذيرائى ( اولين پذيرائى خانواده‌ى عروس از خانه داماد ) بود كه عروس و بستگان او ميتوانستند همراه احترامات صميمانه و چسبندگى و محبت تخم عطوفت و علاقه و يگانگى را در دل مادر و خواهر و قوم شوهر كاشته ، يا با افاده‌فروشىها و كم‌اعتنائىها و گوشه كنايه زدن‌ها و بىمهرى ، كناره‌گيرى ، بذر نفاق و كدورت را بيفشانند . در هر صورت مشاطه عروس را رو به قبله نشانيده لچك سفيدى بسرش بسته