جعفر شهرى باف
61
طهران قديم ( فارسى )
دوازده مستراح و روزى چهار تومان اجاره داشت و بعد از آن لولئينخانه مسجد سيد عزيز الله و مسجد تركها و مساجد سراج الملك و مجد كه از روزى سه تومان تا پنج قران اجاره مىآوردند . امروزه صورت لولئينخانههاى مذكور از ميان رفته ، صحن لولئينخانه مسجد شاه به صورت پاساژ درآمده از چهل مستراحش بيست و هشت دهانهء آن بلع و در قسمت كمى از زمين آن دوازده مستراح كوچك ساخته شده كه بيشتر اين چند نيز انبار اشياء دكاندارهاى جلوخان مسجد گرديده . از آن مسجد جامع را مؤمنى ديگر تصاحب و به نام تعمير و تبديل به احسن جلويش را دكاكين درآورده ، سرقفلىهايشان را فروخته ، مبالغى هم ماهانه اجاره دريافت مىكند . و به همين كيفيت ديگر لولئينخانهها كه به سرنوشت اين دو گرفتار آمده هر يك لقمهى حريص و طعمه طماعى شدهاند ؛ در اين تأسف كه چه بجا بود همراه آن قليل آثار باستانى كه نگاهدارى شد يكى از اين لولئينخانهها هم جهت نماياندن اين قسمت از زندگى نياكان به همان وضع و حالت نگاهدارى مىگرديد . جاى شما خالى ! اين مستراحها نيز مكانهائى بودند كه هرزگان و بدكاران از آن جهت عمل خلوت استفاده ميكردند و محلهائى براى شعارنويسى و خالى كردن عقدههاى دل و ناسزاگوئى به اين و به آن كه ديوارهاى آن را منقوش ميساختند ؛ به اين طريق كه از غايط خود با انگشت شكل شخصيتى را كشيده بر پيشانيش نامنويسى ميكردند و يا با ذغال و گچ و مداد مطالبى از اين قبيل مينوشتند كه شاگرد يا پسر يا برادر فلانى را به اين موال آوردم و جاى شما را خالى كردم و با نام و نشان از اين و آن اسم برده و ناسزاهائى كه به استاد و ارباب و دولت و ملت گفته پيغامهائى كه به اين و آن ميدادند و اشعارى كه از ذكرشان خوددارى ميگردد ، و بيش از همه كه از نام دولتيان مزين ميساختند ! دواخانه شورين يكى ديگر از دكانهاى خيابان ناصريه دواخانهء شورين بود كه دواهاى فرنگى