جعفر شهرى باف
382
طهران قديم ( فارسى )
به همين جا خاتمه نمىيابد و نه تنها چه بسيار خانوادههاى شريف كه به اغواى وى ، دچار تلاشى گشته نابود مىشوند ، بلكه چه پاكيزه دامنانى كه رونق و اسم و مال و شهرت و مقام و موقعيت او سبب انحرافشان شده ترك شوهر و فرزند و خانه و علاقه نموده به بدنامى و بدبختى و فحشا افتادند ، و شعر زير : رفتم بشم تا رفعت * عمرم رو اين هوس رَف از عشق مرغ و جوجه * نون خشكهمم ز دس رَف « 5 »
--> ( 5 ) . اصل اين بيت در مضمون ديگر مىباشد كه بخاطر هزالت در آن با حفظ مفهوم تغيير داده شد .