جعفر شهرى باف
231
طهران قديم ( فارسى )
معاش مىدانستند . از اين رو از مؤكدات بود كه هر كس در شب بايد چراغ خانه و دكان خود را تا موقعى كه هنوز خورشيد فرو ننشسته است و قرمزيش بر آسمان است روشن داشته باشد تا نور به نور ديگر بپيوندد و تا آفتاب طالع نشده آن را خاموش ننمايند و به همين عقيده از مؤكدات بود كه مخصوصا تازهعروسها تا سه روز بعد از عروسى چراغ اتاق حجلهى خود خاموش نگردانند . همچنين دستور براى اعياد مخصوصا عيد نوروز و در تحويل سال و سر عقد ازدواجها كه همهى چراغها را روشن بگذارند ، خاصه چراغهاى شب عيد را كه تا آخرين ساعت هفتهء اول سال ، نفت به نفت و شمع به شمع كرده روشن بدارند . آداب روشن كردن چراغ با اين عقيدهء لطيف از عصر بلند چراغها را نفتگيرى و تميز و فتيلههاى آنها را گلگيرى و مرتب كرده ، لولههاى آنها را پاكيزه و براق نموده ، با سلام و صلوات كبريت بر آنها زده فتيلههايشان را پايين كشيده ، با گرم شدن لوله و اضافه كردن هر بار به شعلهء آن و بالا كشيدن فتيله باز صلوات فرستاده شاه چراغ را كه مقصود شاه چراغ شيراز برادر امام رضا ( ع ) بود سلام و تحيّت گفته خرسندى مىكردند كه از آن جمله بود ترحيبها و ترجيبها به محمد و آل محمد از جانب دكاندارهاى بلد ، هنگام روشن كردن چراغ كه باينگونه متذكر مىشدند : صل على محمد ، صلوات بر محمد * نور چراغ مصطفى ، كيست ؟ على مرتضى بعد امام مجتبى ، حسين شهيد كربلا * بعد شهيد كربلا ، اسير دشت نينوا ز بعد زين العابدين ، باقر علم انبيا * ز بعد باقر علوم ، صادق رمز ماسوا ز بعد علم بالغه ، موسى كشتهى جفا * ز بعد كاظم الكظيم ، على موسى الرضا ز بعد موسى الرضا ، تقى امام اتقيا * پس از امام اتقيا ، نقى ولى اوليا